Hunnenweg VI

2.1 Begrenzing plangebied

Het plangebied ligt aan de Hunnenweg ten noordoosten van de kern Voorthuizen. Deze weg vormt de westzijde van het plangebied. Het plangebied wordt aan de noordzijde begrensd door enkele bebouwde en onbebouwde percelen aan de Meeuwenveenseweg. Aan de oostzijde vormt een tweetal verblijfsrecreatieterreinen aan de Zevenbergjesweg de grens van het plangebied. De grens aan de zuidzijde wordt gevormd door enkele onbebouwde agrarische percelen, een woonperceel en de golfbaan. Onderstaande afbeelding geeft de ligging van het plangebied weer.

Luchtfoto plangebied (rood omkaderd) en omgeving.

2.2 Geldende bestemmingen

Het plangebied ligt in het bestemmingsplan "Grenscorrecties" en heeft de bestemming(en) Groen, Tuin, Verkeer - Verblijf, Water en Wonen. De navolgende afbeelding toont een uitsnede van de verbeelding van het geldende bestemmingsplan. Het stedenbouwkundig plan voor het initiatief voorziet ook in deze functies, maar de verdeling van deze functies binnen het plangebied is anders van opzet dan beoogd in het geldende bestemmingsplan. De sfeer, de speelse groene verkaveling en het gedifferentieerde woningprogramma van 'Buurtschap Prinsenbosch' zijn anders dan de strakke, formele verkaveling met 15 grote villa's (van circa 2800 m3) in het geldende bestemmingsplan. Slechts 50% van het terrein is uitgeefbaar als kavel, de resterend 50% bestaat hoofdzakelijk uit natuur, water en collectief groen. Het vigerend toegestane bebouwd oppervlak wordt niet vergroot en het woningbouwprogramma bestaat uit meer, kleinere woningen. Realisatie van het stedenbouwkundig plan is binnen de geldende bestemming(en) niet toegestaan.

In het geldende bestemmingsplan zijn geen mogelijkheden opgenomen die uitvoering van voorliggend plan mogelijk maken, bijvoorbeeld door wijziging of afwijken met een omgevingsvergunning. Daarom is een herziening van het bestemmingsplan noodzakelijk.

Uitsnede verbeelding geldende bestemmingsplan "Grenscorrecties".

2.3 Ontstaansgeschiedenis

Het terrein ‘Prinsenbosch’ (circa 7,8 hectare) ligt aan de Hunnenweg in een landelijke omgeving op relatief jonge heideontginningen. De Hunnenweg is sedert vele jaren een sterk bebouwde en bewoonde weg. Aan de achterzijde grenst het kavel aan het uitgestrekte recreatielandschap van Voorthuizen. Tot 2009 is het gebied bestemd geweest als conferentie-oord. Binnen deze bestemming konden ongeveer 150 recreatiebungalows gerealiseerd worden met bijbehorende voorzieningen. Omstreeks 1999 zijn de gronden echter aangewend voor de destijds urgente behoefte aan asielzoekershuisvesting. De gronden werden gebruikt voor een tijdelijk AZC (tot en met 2005) en zijn nadien voorzien van een permanente woonbestemming. De navolgende afbeelding toont het plangebied op topografische kaarten van verschillende periodes (van begin 19e eeuw tot anno nu).

Globale ligging plangebied (rood omkaderd) op topografische kaarten van verschillende periodes (van begin 19e eeuw tot anno nu) (bron: Bosch Slabbers landschapsarchitecten)

2.4 Ruimtelijke structuur

Het plangebied wordt grotendeels omzoomd door houtwallen. Langs de Hunnenweg is echter sprake van een vrije inkijk in het plangebied, aangezien ter plaatse opgaande begroeiing ontbreekt. De houtwallen en de aanwezige verharding, die reeds ten behoeve van het woningbouwplan aangelegd werden, benadrukken de langgerekte vorm van het plangebied. Aan weerszijden van de verharding liggen agrarische gronden (grasland). De verharding is voor het grootse deel aan weerszijden voorzien van laanbomen. De aanwezige ruimtelijke structuur vormt een belangrijk uitgangspunt voor de stedenbouwkundige opzet die in hoofdstuk 3 is beschreven.

3.1 Algemeen

Het voornemen bestaat om ter plaatse van het plangebied een nieuwe buurtschap te realiseren,met aandacht voor het omliggende landschap en veel ruimte voor groen. Hiermee wordt aangesloten op de landelijke ligging van het plangebied, op afstand van de omliggende dorpskernen en aangrenzend aan de bossen van de Veluwe. Het plan biedt ruimte aan maximaal 39 woningen, waarvan 5 tot 10 appartementen of aaneengebouwde woningen.

3.2 Stedenbouwkundig plan

Om een nieuw buurtschap te realiseren, met veel ruimte voor groen is bij het opstellen van het stedenbouwkundig plan aandacht besteed aan de volgende aspecten:

• in de verkaveling aanzetten tot saamhorigheid (nabuurschap);
• herstellen en beleefbaar maken van de veldbeek;
• landschappelijke zichten behouden in het gebied;
• gebied een adres geven aan de Hunnenweg;
• een rijke schakering aan gebiedseigen landschapselementen ontwerpen (beekgebied, bosschages, bomenrijen, bloemrijke graslanden, hagen);
• een landschapseigen verkaveling, niet te rigide;
• met de verkaveling verschillen maken op basis van landschapseigen structuren;
• een passende architectuur toepassen, met maximale vrijheid waar het kan en een geregisseerd beeld waar het wenselijk is.

Stedenbouwkundig plan, BoschSlabbers

Woningen

Het plangebied is opgedeeld in vijf deelgebieden (zie volgende afbeelding), met ieder zijn eigen kenmerken:

• Aan de Veldbeek: De woningen 'aan de Veldbeek' liggen in het beekdal van de beek en krijgen kavels die enigszins verhoogd in het landschap liggen. In dit deel van het plangebied worden 4 vrijstaande woningen en een appartementengebouw mogelijk gemaakt. De vrijstaande woningen verschillen in oriëntatie, wat een gevarieerd beeld geeft. De woningen worden gescheiden door een groenstrook en krijgen een goothoogte van maximaal 4 m en een bouwhoogte van maximaal 11 m. In het verlengde van de woningen is aan de andere zijde van de beek een complex ten behoeve van minimaal 5 en maximaal 10 gestapelde of aaneengebouwde woningen gesitueerd. Dit complex krijgt een maximale goothoogte van 9 meter en een maximale bouwhoogte van 12 meter. Het complex ligt samen met de woningen in deelgebied 'De Kern' aan een collectieve groene ruimte.

• De Kern: De woningen in 'De Kern' liggen in het hart van het nieuwe buurtschap. Hier ligt een krans van vrijstaande en/of twee-onder-een-kap woningen rondom een collectieve groene ruimte. De woningen en het appartementengebouw in deelgebied 'aan de Veldbeek' richten zich op elkaar en vormen tezamen echt een plek, een plek die ze ook samen gebruiken en beheren. De toegestane goothoogte is 7,5 m en de maximale bouwhoogte is 11 m.

• Boerenerf: Aan de Hunnenweg is een extra boerenerf geprojecteerd in de reeks van boerenerven die in de huidige situatie is te vinden aan de Hunnenweg. Op het boerenerf wordt één vrijstaande woning gerealiseerd, met een maximale goothoogte van 4 m en een maximale bouwhoogte van 11 m. De woning wordt georiënteerd op de Hunnenweg.

• Aan de Laan: De entree van de wijk wordt gevormd door de bestaande laan die extra allure krijgt door aan aantal vrijstaande villa's. Deze woningen hebben een rooilijn parallel aan de laan, wat een rustig en statig beeld geeft. De maximale goothoogte van de woningen is 7,5 m en de maximale bouwhoogte is 11 m.

• Op ‘t Achterop: Aan de oostzijde van het plangebied ligt het deelgebied 'Achterop'. In dit deelgebied is een collectieve plek ontworpen waar de woningen omheen gerangschikt staan, zo zijn de woningen en bewoners op elkaar betrokken. In dit deelgebied worden zowel vrijstaande als twee-onder-één-kap-woningen gerealiseerd, met een maximale goothoogte van 7,5 m en bouwhoogte van maximaal 11 m.

Deelgebieden stedenbouwkundig plan, BoschSlabbers

Natuur, groen en parkeren

Door het hart van het plangebied stroomt de Veldbeek die een belangrijke ruimtelijke drager vormt voor de ontwikkeling. De beek maakt ruimte en verbindt de bosgebieden van de Veluwe ten oosten van het plangebied met de meer open Gelderse vallei ten westen van het plangebied. Het beekdal is natuurlijk vormgegeven en krijgt ruimte om te overstromen en een typische vegetatie te ontwikkelen.

De bebouwing in het plangebied wordt omarmd door een royale groenzoom van inheemse beplanting, minstens 15 meter breed. Deze zoom zal een bosachtige uitstraling geven aan het nieuwe buurtschap. Aan de binnenzijde is op de uitgeefbare kavels een overgangszone van deze groene zoom gepland, waarin verspreid bomen moeten worden geplant. Om te waarborgen dat deze bomen daadwerkelijk geplant worden, is in het voorliggende plan een voorwaardelijke verplichting opgenomen.

De buurtschap wordt ontsloten vanaf de Hunnenweg op een bestaande laan. Binnen het plangebied worden de woningen ook ontsloten op deze laan, welke van west naar oost door het plangebied loopt.

Parkeren zal hoofdzakelijk plaatsvinden op de privékavels, welke voldoende ruim zijn om in de eigen parkeerbehoefte te voorzien. Naast de laan zullen, in grasbeton, (bezoekers)parkeerplaatsen aangelegd worden.

Nabuurschap

De landelijke ligging van Prinsenbosch, op afstand van een dorpskern met voorzieningen, betekent dat je eerder op elkaar aangewezen bent. Zij nodigt van nature uit tot nabuurschap. Met het inrichtingsplan wordt het nabuurschap op subtiele wijze gestimuleerd:

• Het plan maakt dat je elkaar tegenkomt, je gebruikt dezelfde openbare ruimte en kan, bij wijze van spreken, niet ongezien wegkomen.
• de woningen zijn op elkaar en op collectieve ruimtes gericht, dat maakt dat je ruimtes met elkaar deelt.
• De woningen zijn zo gegroepeerd dat er kleinere clusters ontstaan, waarbinnen goed gemeenschappelijke initiatieven ontplooid kunnen worden.

Verder zal nabuurschap worden gestimuleerd door collectieve activiteiten en verantwoordelijkheden te organiseren, bijvoorbeeld door collectief eigenaarschap voor het groen in de buurt, de realisatie van een gezamenlijke veldschuur en het delen van goederen.

Het nieuwe buurtschap is openbaar toegankelijk en vrij te betreden vanaf de Hunnenweg.

Duurzaamheid, ecologie en gezondheid

Daarnaast bevat het plan veel groen. Groen maakt zuurstof aan en bindt fijnstof. Inheemse beplanting, die afgestemd is op de landschappelijke onderlegger, zorgt voor een goede basis voor diverse soorten fauna, vogels, kleine zoogdieren en insecten. Zo zal een zorgvuldige inrichting bijdragen aan de ecologische ontwikkeling van het gebied.

In het plan wordt al het regenwater opgevangen en afgevoerd naar het beekdal. Hierin zijn laagtes aangebracht waar het de tijd krijgt om te infiltreren. Dat betekent dat de woningen geen uitlogende materialen mogen gebruiken.

Tenslotte worden op woningniveau diverse ingrepen voorgesteld, zodat woningen niet alleen aardgasloos maar ook met ‘0 op de meter’ opgeleverd kunnen worden.

Diverse studies wijzen uit dat groen een positieve invloed heeft op het welzijn van mensen. Stedenbouw kan bijdragen aan een gezondere manier van leven. In dit plan zijn er diverse paden en is er volop de mogelijkheid om er op uit te trekken, de groene (bosrijke) omgeving in.

3.3 Beeldkwaliteitsplan

Voor het plangebied is een beeldkwaliteitsplan opgesteld, welke onderdeel uitmaakt van het stedenbouwkundig plan. De kavels aan het boerenerf, de kavels in het beekdal en het appartementengebouw liggen het meest in het zicht en krijgen daarom de meeste beeldregie en regels mee.

• Boerenerf: De woning krijgt een architectuur die refereert aan de typische Veluwse boerderij, die qua archetype, schaal, maat en korrel naadloos past in de ritmiek van de Hunnenweg. Een moderne toevoeging of twist maakt dat het gebouw wel helemaal van deze tijd is.
• Beekdal: De woningen en het appartementengebouw krijgen een eigentijdse uitstraling. Landelijkheid, natuurlijke materialen en strakke detaillering bepalen hier het beeld. Archetype volumes op een moderne manier geïnterpreteerd.
• Aan de Laan: De woningen staan op grote kavels, min of meer uit het zicht vanaf de doorgaande routes. Hier is meer vrijheid gepermitteerd. Woningen mogen hier expressie geven aan de persoonlijk smaak en het vermogen van de eigenaar, woningen mogen fier en zelfbewust aan de laan staan.
• De Kern: De woningen krijgen een traditioneel karakter. De vrijstaande en 2-onder-1 kap woningen worden uitgevoerd in een traditionele stijl die aansluit bij het landelijke karakter van het terrein.
• Op het Achterop: Hier is een grote mate van vrijheid toegestaan. Er wordt gestuurd op één onderdeel van de architectuur dat de samenhang borgt. Dit kan de kapvorm zijn, de kleur baksteen, het type dakbedekking,etc. De uiteindelijke keuze voor de samenhangende factor wordt later bepaald.

4.1 Rijk

4.2 Provincie

4.3 Waterschap

Waterbeheerprogramma 2016-2021 Waterschap Vallei en Veluwe

Op 1 januari 2016 is het Waterbeheerprogramma 2016 - 2021 'Partnerschap als watermerk' van Waterschap Vallei en Veluwe in werking getreden. Het waterschap stelt in het waterbeheerprogramma dat de huidige wateropgaven zo complex zijn, dat alleen een aanpak samen met partnerorganisaties en inwoners zorgt voor de gewenste resultaten en de beste oplossingen. Daarom kan en wil het waterschap niet alleen opereren in het behalen van zijn doelen en hecht daarom groot belang aan de samenwerking met zijn partners in de regio. Samen met inwoners, ondernemers en andere organisaties wil het waterschap werken aan een duurzame waterzuivering van afvalwater en toekomstgericht beheer van onze dijken en waterwegen zodat iedereen tegen aanvaardbare kosten veilig kan wonen, werken en recreëren. Daarbij wil Waterschap Vallei en Veluwe de goede waterhuishoudkundige voorwaarden scheppen voor zowel inwoners, bedrijven, natuur en landbouw.

Een belangrijke ontwikkeling waar het waterschap op anticipeert is het veranderende klimaat. Deze verandering zal leiden tot meer extreme weersituaties: perioden van veel neerslag met kans op wateroverlast en perioden van droogte met kans op watertekorten. Om goed voorbereid te zijn, wil het waterschap het watersysteem robuuster maken door meer ruimte voor wateren te reserveren, zowel binnen de bebouwde kom als in het buitengebied. Het waterschap wil de effecten van klimaatverandering beperken door het vasthouden van water, het inrichten en beheren van robuuste watersystemen en het inrichten van een beperkt aantal waterbergingsgebieden. Afkoppelen van relatief schoon hemelwater van het riool is een belangrijke maatregel om overbelasting van het riool en een te snelle afvoer te voorkomen.

Daarnaast wil het waterschap negatieve effecten op de kwaliteit van oppervlaktewater, grondwater en bodem voorkomen, evenals negatieve effecten op beschermde flora en fauna.

Doorwerking in plangebied

De bevindingen en resultaten van de watertoets zijn beschreven in de waterparagraaf (§ 5.14).

4.4 Gemeente

5.1 Bodem

5.2 Cultuurhistorie

Op grond van het Besluit ruimtelijke ordening (Bro) moet bij het opstellen van bestemmingsplannen rekening worden gehouden met cultuurhistorische waarden. Daar waar het voor de archeologie al gemeengoed is, geldt het dus ook voor andere aspecten van de cultuurhistorie. Rekening houden met cultuurhistorie impliceert dat bekend moet zijn wat er voor waarden aanwezig zijn. De gemeente heeft daarom een proces opgestart om bestaande kennisdocumenten te actualiseren en waar nodig nieuwe kennis op te bouwen. De gemeente beschikt over de volgende vastgestelde kaarten:

• Archeologische waarden- en verwachtingenkaart;
• Cultuurlandschappelijke waardenkaart;
• Historische stedenbouwkundige waardenkaarten.

Door cultuurhistorie een plek te geven in procedures op het gebied van ruimtelijke ordening wordt ook bereikt dat de aandacht niet uitsluitend uitgaat naar individuele objecten (de aangewezen monumenten), maar juist de samenhang tussen gebouwen en hun omgeving.

5.3 Ecologie

De belangrijkste wet voor natuurbescherming in Nederland is de Wet natuurbescherming. Deze wet is op 1 januari 2017 in werking getreden. De Europese Vogelrichtlijn en de Habitatrichtlijn zijn vertaald in deze wet. De Wet natuurbescherming vervangt de Natuurbeschermingswet 1998, de Flora- en faunawet en de Boswet. Daarnaast is qua ecologie ook het Gelders Natuurnetwerk en de Gelderse Ontwikkelingszone van belang.

Voor de planontwikkeling is een natuuronderzoek (quick scan en voortoets) uitgevoerd. Het natuuronderzoek is is als bijlage toegevoegd en gebruikt voor het opstellen van deze paragraaf.

5.4 Externe veiligheid

Doel
Externe veiligheid gaat over het beperken en beheersen van risico's en effecten van calamiteiten, en over het bevorderen van de veiligheid van personen in de omgeving van activiteiten (bedrijven en transport) met gevaarlijke stoffen. Dat gebeurt door te voorkomen dat te dicht bij gevoelige bestemmingen activiteiten met gevaarlijke stoffen plaatsvinden, door de zelfredzaamheid te bevorderen en door de calamiteitenbestrijding te optimaliseren.

In deze paragraaf wordt ingegaan op externe veiligheid in relatie tot verschillende risicovolle bronnen en/of objecten in en nabij het plangebied. Eerst wordt het wettelijk kader op nationaal niveau beschreven, daarna het gemeentelijk beleid en vervolgens overige wet- en regelgeving die voor het plangebied relevant is. Tot slot wordt zonodig het groepsrisico verantwoord.

Wettelijk kader

Op nationaal niveau zijn verschillende wetten en regels ten aanzien van externe veiligheid. Voor bedrijven geldt het Besluit externe veiligheid inrichtingen (BEVI; oktober 2004). Voor transport is het Besluit externe veiligheid transportroutes van toepassing (Bevt: april 2015). Voor buisleidingen moet worden getoetst aan het Besluit externe veiligheid buisleidingen (Bevb; januari 2015). Bij externe veiligheid wordt onderscheid gemaakt tussen Plaatsgebonden risico en Groepsrisico.

Plaatsgebonden Risico (PR)

Dit is een maat voor de kans dat iemand dodelijk getroffen kan worden door een calamiteit met een gevaarlijke stof. De gestelde norm is een ten minste in acht te nemen grenswaarde (PR 10-6/jaar) die niet mag worden overschreden ten aanzien van 'kwetsbare objecten', alsmede een zoveel mogelijk te bereiken richtwaarde (PR 10-6/jaar) ten aanzien van 'beperkt kwetsbare objecten';

Groepsrisico (GR)

Dit is een maat voor de kans dat een grotere groep tegelijkertijd dodelijk getroffen kan worden door een calamiteit met gevaarlijke stoffen. Voor het groepsrisico geldt een verantwoordingsplicht.

Plasbrandaandachtsgebied (PAG)

Binnen het werkveld externe veiligheid wordt sinds jaren gewerkt met twee risiconormen, het plaatsgebonden risico en het groepsrisico. Bij de ontwikkeling van het Basisnet is hieraan een derde voorwaarde toegevoegd: het plasbrandaandachtsgebied (PAG). Hiermee wordt het effectgebied weergegeven van het scenario met de grootste kans van voorkomen: de plasbrand. In deze gebieden moet er in samenhang met mogelijkheden van plasbrandbestrijding en bouwtechnische maatregelen beargumenteerd worden waarom er gebouwd wordt.

Basisnet vervoer gevaarlijke stoffen

Op 1 april 2015 is het Basisnet vervoer gevaarlijke stoffen van kracht geworden. Dit Basisnet geeft aan over welke routes (spoor, water en weg) gevaarlijke stoffen worden vervoerd. Het Basisnet spoor heeft betrekking op het vervoer van gevaarlijke stoffen over het hoofdspoorwegennet. Op basis van de wet- en regelgeving omtrent het Basisnet worden, rekening houdend met te verwachten groei van vervoer van gevaarlijke stoffen door Nederland en verdichting van de ruimte naast het spoor (binnen een afstand van 200 m van het spoor) in met name stedelijke kernen, afspraken gemaakt over de risicoruimte.

Beleidsvisie externe veiligheid

In 2009 heeft de gemeente Barneveld de 'Beleidsvisie externe veiligheid vastgesteld. In deze visie is onder meer vastgelegd hoe in Barneveld nabij risicobronnen zal worden omgegaan met het veiligstellen van een acceptabel niveau van risico's externe veiligheid en beheersbaarheid.

Beoordeling

Ten aanzien van het aspect externe veiligheid geldt dat er risicobronnen in de directe nabijheid aanwezig zijn. Externe veiligheid is derhalve een relevant milieuaspect. Er is een quickscan uitgevoerd naar het plaatsgebonden risico en en groepsrisico van de omliggende risicobronnen en de mogelijke gevolgen voor de beoogde ontwikkeling in het plangebied. De quickscan is als bijlage 4 toegevoegd aan deze toelichting.

Naar aanleiding van het onderzoek naar het plaatsgebonden risico en het groepsrisico kan worden geconcludeerd dat er geen plaatsgebonden risicocontour van omliggende risicobronnen tot in het plangebied reiken. Tevens ligt het plangebied niet binnen het invloedsgebied van omliggende risicobronnen. Het aspect externe veiligheid vormt geen belemmering voor de realisatie van kwetsbare of beperkt kwetsbare functies in het plangebied.

Conclusie

Het aspect externe veiligheid geeft geen kaders voor het plan en vormt geen belemmering voor onderhavig plan.

5.5 Geluid

De basis voor de ruimtelijke afweging van geluid is de Wet geluidhinder (Wgh). Bij verlening van de omgevingsvergunning of het vaststellen van een bestemmingsplan komen in de volgende gevallen de regels van deze wet aan de orde: het bestemmen van gronden voor nieuwe geluidgevoelige objecten (bijvoorbeeld woningen en onderwijsgebouwen) binnen zones langs (spoor-)wegen en zones rondom industrieterreinen; het bestemmen van gronden voor de aanleg van nieuwe, dan wel reconstructie van gezoneerde (spoor-)wegen; het bestemmen van gronden voor (nieuwe) industrieterreinen waar zich grote lawaaimakers kunnen vestigen en herziening van zonegrenzen van industrieterreinen.

De Wgh gaat uit van zones langs (spoor-)wegen en zones bij industrieterreinen. Het gebied binnen deze zone geldt als akoestisch aandachtsgebied waar, voor bouwplannen en bestemmingsplannen, een akoestische toetsing uitgevoerd dient te worden. De geluidbelasting op de gevels van nieuwe geluidgevoelige bestemmingen mag in principe niet meer bedragen dan de voorkeursgrenswaarde. Indien de geluidbelasting op de gevel hoger is dan de voorkeursgrenswaarde kan onder bepaalde voorwaarden een verzoek worden gedaan tot vaststelling van een hogere waarde. Hierbij mag de geluidbelasting de uiterste grenswaarde niet overschrijden. De voorkeursgrenswaarde en uiterste grenswaarde voor nieuwe of bestaande geluidgevoelige bestemmingen verschillen per geluidsbron. In geval van nieuwe geluidgevoelige bestemmingen binnen zones langs wegen of spoorwegen, of binnen de zone van een industrieterrein, is akoestisch onderzoek vereist.

De nieuwe woonfunctie is op grond van de Wet geluidhinder aangewezen als geluidgevoelige bestemming. Daarom dient de geluidbelasting vanwege het wegverkeer te worden getoetst aan de grenswaarden uit de Wet geluidhinder in samenhang met het geldende geluidsbeleid "Beleidsregels hogere grenswaarden Wet geluidhinder Barneveld 2009".

Beschrijf onderzoek

Het voorliggende plan bevat de toevoeging van een gevoelige functie (wonen). Het plangebied ligt binnen de onderzoekszone van de Hunnenweg, de Prinsenweg en de Meeuwenveenseweg. Daarnaast is in het kader van een goede ruimtelijke ordening ook de 30 km/uur weg Prinsenhof relevant. Een akoestisch onderzoek naar deze wegen is uitgevoerd om te bepalen of sprake is van een aanvaardbare geluidbelasting op de woningen. Het akoestisch onderzoek is als bijlage toegevoegd.Op basis van dit onderzoek worden de volgende conclusies getrokken:

• De geluidbelasting vanwege de gezoneerde weg Hunnenweg bedraagt maximaal 52 dB inclusief aftrek 110g van de Wet Geluidhinder. Dit is hoger dan de ten hoogste toelaatbare geluidbelasting, maar lager dan de maximale ontheffingswaarde;
• Bron- en overdrachtsmaatregelen zijn onderzocht, maar stuiten op bezwaren van financiele of stedenbouwkundige aard. Een hogere grenswaarde dient te worden aangevraagd conform onderstaande tabel;
• Rekening houdend met het Bouwbesluit 2012 dient er sprake te zijn van een minimale gevelwering conform onderstaande tabel;
• De ten hoogste toelaatbare geluidbelasting wordt als gevolg van de gezoneerde Prinsenweg niet overschreden;
• De ten hoogste toelaatbare geluidbelasting wordt als gevolg van de gezoneerde Meeuwenveenseweg niet overschreden;
• De geluidbelasting vanwege de 30 km/uur weg Prinsenhof bedraagt maximaal 45 dB. Dit is lager dan de ten hoogste toelaatbare geluidbelasting voor vergelijkbare gezoneerde (buiten)stedelijke wegen. Als gevolg kan worden geconcludeerd dat er sprake is van een goede ruimtelijke ordening.

Nummering bouwvlakken

Tabel met benodigde hogere grenswaarde per bouwvlak

Conclusie

Het aspect geluid geeft de volgende kaders voor het plan:

• aanvragen van een hogere grenswaarde voor bouwvlakken A, B en C;
• toepassen van een minimale gevelwering bij woningen in bovengenoemde bouwvlakken.

Wanneer wordt voldaan aan bovenstaande kaders, vormt geluid geen belemmering voor onderhavig plan.

5.6 Geur

Bij de voorbereiding van een bestemmingsplan toetst het bevoegde gezag enerzijds of in het plangebied een qua geur acceptabel woon- en leefklimaat gegarandeerd is. Anderzijds is het uitgangspunt dat met het plan de omliggende bedrijven niet vergaand in hun ontwikkelingsmogelijkheden mogen worden beperkt.

Uitgangspunt voor de toetsing zijn de normen zoals die op grond van de Wet geurhinder en veehouderij (Wgv) zijn vastgelegd. De Wgv maakt het mogelijk om bij verordening af te wijken van de wettelijke geurnormen. De gemeente Barneveld heeft van die mogelijkheid gebruik gemaakt. De Verordening geurhinder en veehouderij is in werking getreden op 18 oktober 2008, waarbij voor een aantal aangegeven delen van het grondgebied van Barneveld andere normen dan de wettelijke zijn vastgesteld. Het plan is getoetst aan de normen die zijn vastgesteld in deze verordening, voor zover deze normen van toepassing zijn in of rond het plangebied.

Veel bedrijven hebben geen omgevingsvergunning milieu meer nodig, maar vallen onder algemene milieuregels zoals vastgelegd in het Activiteitenbesluit milieubeheer. Aangezien de geurnormen uit de Wgv vrijwel één op één zijn overgenomen in het Activiteitenbesluit, kunnen bedrijven die onder dit besluit vallen ook gewoon worden meegenomen in de Wgv-toets.

Onder een 'geurgevoelig object' wordt verstaan: een gebouw, bestemd voor en blijkens aard, indeling en inrichting geschikt om te worden gebruikt voor menselijk wonen of menselijk verblijf en die daarvoor permanent of een daarmee vergelijkbare wijze van gebruik, wordt gebruikt.

In de omgeving van het plangebied liggen veehouderijen (waaronder een paardenhouderij) op de volgende adressen:

• Hunnenweg 26/30, 33, 35 en 40a.

Beoordeling

De woningen in het plangebied zijn te beschouwen als geurgevoelige objecten. De meeste hindercirkels van de omliggende veehouderijen zijn zodanig dat deze het plangebied niet bestrijken. Voor het bedrijf aan de Hunnenweg 33 geldt op basis van de verleende milieuvergunning dat een afstand van 45 meter moet worden aangehouden. De werkelijke afstand gemeten tussen het bouwvlak van de Hunnenweg 33 en het dichtstbijzijnde nieuw geprojecteerde bouwvlak is 53 meter.

Voor het agrarische bedrijf aan de Hunnenweg 35 geldt een vaste afstand van 50 meter voor veehouderijen op grond van de Wet geurhinder en veehouderij. De werkelijke afstand tussen het bouwvlak van de Hunnenweg 35 en het dichtstbijzijnde nieuw geprojecteerde bouwvlak is 53 meter en voldoet daaraan.

Conclusie

Het aspect geur geeft geen kaders voor het plan en vormt geen belemmering voor onderhavig plan.

5.7 Ladder voor duurzame verstedelijking

In het Besluit ruimtelijke ordening is de verplichting opgenomen om in het geval van nieuwe stedelijke ontwikkeling in de toelichting een onderbouwing op te nemen van nut en noodzaak van de nieuwe stedelijke ruimtevraag en de ruimtelijke inpassing. Hierbij wordt uitgegaan van de 'ladder voor duurzame verstedelijking'.

Artikel 3.1.6, tweede lid Bro luidt per 1 juli 2017 als volgt:

De toelichting bij een bestemmingsplan dat een nieuwe stedelijke ontwikkeling mogelijk maakt, bevat een beschrijving van de behoefte aan die ontwikkeling, en, indien het bestemmingsplan die ontwikkeling mogelijk maakt buiten het bestaand stedelijk gebied, een motivering waarom niet binnen het bestaand stedelijk gebied in die behoefte kan worden voorzien.

Onder stedelijke ontwikkeling wordt verstaan: ruimtelijke ontwikkeling van een bedrijventerrein, of van kantoren, detailhandel, woningbouwlocaties of andere stedelijke voorzieningen (artikel 1.1.1, eerste lid, onder i van het Bro).

Beoordeling

De ontwikkeling vindt plaats binnen een gebied waar planologisch reeds sprake is van een woonbestemming. Er vindt geen intensivering van bebouwing plaats, het aantal woningen neemt toe en er is voorzien in andere woningtypologieën. Deze stedelijke ontwikkeling is getoetst aan de ladder voor duurzame verstedelijking. Het onderzoek is als bijlage toegevoegd.

Uit het onderzoek blijkt dat de voorgenomen ontwikkeling aansluit bij de uitgangspunten van de 'ladder voor duurzame verstedelijking':

1. Behoeftenonderzoek

De herontwikkeling van het plangebied naar een buurtschap met een gedifferentieerd programma van 39 kleinere woningen (vrijstaande woningen, twee-onder-één-kapwoningen en appartementen) in een speelse, groene verkaveling, in plaats van de vigerend bestemde 15 grote villa's (van circa 2.800 m3) in een strakke verkaveling, sluit beter aan op de woningbehoefte in de regio en de gemeente. Voorts wordt geanticipeerd op de demografische ontwikkelingen door in te zetten op een (voornamelijk grondgebonden) koopprogramma binnen een landelijk woonmilieu. Daarbij komt dat de ontwikkeling bijdraagt aan de (groeiende) kwantitatieve druk van de regio Foodvalley en de gemeente Barneveld. Tevens maakt het plan onderdeel uit van de (regionale) woningbouwafspraken en wordt aangesloten op de gemeentelijke volkshuisvestelijke beleidsafspraken. De ontwikkeling voorziet daarom in een behoefte binnen het verzorgingsgebied.

2. Bestaand stedelijk gebied

Geconcludeerd wordt dat voorliggende ontwikkeling wordt voorzien in bestaand stedelijk gebied. In de Nota van Toelichting bij het Bro staat beschreven dat de kwalificatie of gronden al dan niet behoren tot bestaand stedelijk gebied afhangt van zaken als de feitelijke situatie, de ligging, het geldende bestemmingsplan en de aard van de omgeving. Zo zijn gronden met een niet-agrarische bestemming, ook al zijn ze onbebouwd, als bestaand stedelijk gebied te kwalificeren. Ook naar het oordeel van de Afdeling kunnen planologische mogelijkheden waarvan nog geen gebruik is gemaakt als leegstaande verstedelijkingsruimte worden aangemerkt. Aangezien voorliggend plangebied reeds een woon-bestemming kent, is ook in voorliggende situatie sprake van bestaand stedelijk gebied. Het vigerend toegestane bouwvolume wordt niet uitgebreid, het uitgeefbaar kaveloppervlak wordt verkleind ten gunste van natuur en groen. Daarbij komt dat het groene, ruim opgezette karakter van het plan in combinatie met de beoogde omvang en het gedifferentieerde woonprogramma met kleinere woningen maakt dat sprake is van een woningbouwontwikkeling met een groot aantal kenmerken, waarvan gesteld wordt dat er binnen de planperiode onvoldoende potentiële andere locaties binnen bestaand stedelijk gebied met voldoende capaciteit en dezelfde kwalitatieve kenmerken (tijdig) voorhanden zijn om te kunnen voorzien in de geschetste behoefte.

Conclusie

Het aspect ladder voor duurzame verstedelijking geeft geen kaders voor het plan en vormt geen belemmering voor onderhavig plan.

5.8 Leidingen

Bij vaststelling van een bestemmingsplan moet rekening worden gehouden met de bescherming van ruimtelijk relevante kabels en leidingen.

Beoordeling

Het plangebied ligt in het radarverstoringsgebied van de defensieradar van Nieuw Milligen. In verband hiermee zijn er ter voorkoming van radarverstoring beperkingen van toepassing voor de bouw van windturbines, waarvan de tiphoogte hoger is dan 118 meter. De bouwbeperkingen binnen het radarverstoringsgebied zijn vastgelegd in het Barro en de Regeling algemene regels ruimtelijke ordening (Rarro). In artikel 2.4 van de Rarro zijn de radarverstoringsgebieden beschreven, waarvoor op basis van artikel 2.6.9 van het Barro bouwhoogte-beperkingen gelden in verband met radarverstoring. Tezamen met de artikelen 2.5 en 2.6 geeft dit artikel het regime om te beoordelen of er sprake is van onaanvaardbare gevolgen voor de werking van de radar. Het doel van dit regime is om zeker te stellen dat de defensieradars een goed beeld van het luchtruim –en van wat daar vliegt behouden en dat dit beeld niet in onaanvaardbare mate wordt verstoord door hoge objecten.

Dit bestemmingsplan voorziet zowel bij recht als bij afwijking of wijziging niet in bouwhoogtes die in strijd zijn met het de genoemde ruimtelijke regels ten dienste van het radarverstoringsgebied.

Binnen of in de directe nabijheid van het plangebied komen geen leidingen of beschermingszones van leidingen voor die in het kader van dit bestemmingsplan bescherming behoeven. Eveneens zijn er geen laagvliegroutes die beperkingen stellen aan de bouwhoogten.

Conclusie

Het aspect leidingen geeft geen kaders voor het plan en vormt geen belemmering voor onderhavig plan.

5.9 Luchtkwaliteit

In de Wet milieubeheer zijn de belangrijkste bepalingen over luchtkwaliteitseisen opgenomen. Hierin is opgenomen dat bij een ruimtelijk besluit de gevolgen voor de luchtkwaliteit getoetst moet worden. Om te bepalen of de kwaliteit van de lucht ter plaatse voldoet aan de eisen uit de Wet milieubeheer en de daarop gebaseerde regelgeving, dient bij nieuwe ontwikkelingen onderzoek gedaan te worden naar de luchtkwaliteit. Projecten waarvan aannemelijk is dat deze niet in betekenende mate bijdragen aan de luchtverontreiniging hoeven niet getoetst te worden aan de grenswaarden voor luchtkwaliteit.

Het Besluit niet in betekenende mate bijdragen (NIBM) heeft betrekking op de vraag of de gevolgen van een plan voor de luchtkwaliteit dienen te worden onderzocht. In het kader van het Besluit gevoelige bestemmingen (luchtkwaliteitseisen) dient de luchtkwaliteit ter plaatse van nieuwe gevoelige bestemming die gelegen zijn op een afstand van minder dan 300 m vanaf de rand van een rijksweg of minder dan 50 m vanaf de rand van een provinciale weg te worden beoordeeld.

Beoordeling

Toets Besluit gevoelige bestemmingen en NIBM

De ontwikkelingen in het plangebied zijn dermate kleinschalig, dat ze vallen binnen de randvoorwaarden van het NIBM. De invloed van deze kleinschalige ontwikkelingen hoeven niet in beeld te worden gebracht. Met het plan worden geen gevoelige functies zoals bedoeld in het Besluit gevoelige bestemmingen gerealiseerd. Een nadere toetsing hieraan is dan ook verder niet noodzakelijk.

Toets goede ruimtelijke ordening

Tevens dient te worden beoordeeld of het mogelijk maken van nieuwe woningen, gelet op de bestaande luchtkwaliteit ter plaatse, in overeenstemming is met een goede ruimtelijke ordening. Voor deze toets is de monitoringstool uit het Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit geraadpleegd. De monitoringstool geeft inzicht in de concentraties stikstofdioxide (NO2) en fijn stof (PM2.5 en PM10) in het plangebied voor (onder andere) de jaren 2016, 2020 en 2030.

In de nabijheid van het plangebied geeft de Monitoringstool geen rekenpunten. Daarom is gekozen voor een weg met een veel hogere verkeersintensiteit dan de nabijgelegen Hunnenweg. Dit betreft de N344 (ter hoogte van de kruising met de Hunnenweg te Voorthuizen). De concentraties langs deze weg is minimaal representatief voor de concentraties binnen en in de directe omgeving van het plangebied. Indien de concentraties langs deze weg voldoen aan de grenswaarden, vindt eveneens geen overschrijding plaats binnen en in de directe omgeving van het plangebied.

In de navolgende tabel staan de concentraties fijn stof (PM10 en PM2.5) en stikstofdioxide (NO2) in de nabijheid van het plangebied zoals opgenomen in de monitoringstool.

Uit de Monitoringstool blijkt dat de concentraties luchtverontreinigende stoffen ruim onder de grenswaarden liggen in de drie zichtjaren (2016, 2020 en 2030). Tevens geven de uitkomsten uit de monitoringstool aan dat de concentraties van de luchtvervuilende stoffen vanaf 2020 allemaal verder afnemen. De concentratie stikstofdioxide (NO2) neemt reeds vanaf 2016 af. De blootstelling aan luchtverontreiniging is hierdoor beperkt en leidt niet tot onaanvaardbare gezondheidsrisico's.

Conclusie

Het aspect luchtkwaliteit geeft geen kaders voor het plan en vormt zowel vanuit de Wet milieubeheer als vanuit een goede ruimtelijke ordening geen belemmering voor onderhavig plan.

5.10 Milieueffectrapportage

Niet voor alle nieuwe activiteiten hoeft een m.e.r.-procedure gevolgd te worden. Uitgangspunt van de m.e.r.-beoordeling is het 'nee, tenzij' -principe. Dat wil zeggen dat alleen een milieueffectrapport (MER) hoeft te worden opgesteld, wanneer er omstandigheden zijn die (waarschijnlijk) leiden tot belangrijke nadelige milieugevolgen.

De Wet milieubeheer maakt onderscheid in een m.e.r.-procedure voor plannen (planMER) en voor besluiten (besluitMER of projectMER). Voor een bestemmingsplan kan zowel de plan-m.e.r.-plicht als de besluit-m.e.r.-plicht gelden.

Er zijn drie sporen waarlangs de m.e.r.-plicht kan ontstaan:

• 1. Plan- en/of besluit-m.e.r.-plicht: als de voorgenomen activiteit vermeld is in het Besluit milieueffectrapportage;
• 2. Plan-m.e.r.-plicht: als voor het plan een zogeheten passende beoordeling op grond van de Wet natuurbescherming gemaakt moet worden. Dat is het geval als het plan significante negatieve gevolgen kan hebben voor de instandhoudingsdoelstellingen van een Natura 2000 gebied;
• 3. Toetsing aan de provinciale milieuverordening.

Besluit milieueffectrapportage

De lijst van activiteiten in de onderdelen C en D van het Besluit bestaat uit vier kolommen. De eerste kolom bevat een omschrijving van de m.e.r.-(beoordelings)plichtige activiteiten. De tweede kolom vermeldt eventuele drempelwaarden.

Wettelijk kader

Voor de vraag of een bestemmingplan besluit-m.e.r.-plichtig is, geldt dat het Besluit milieueffectrapportage onderscheid maakt naar m.e.r.-plichtige activiteiten en m.e.r.-beoordelingsplichtige activiteiten. Onderdeel C van de bijlage bij dit Besluit vermeldt voor welke activiteiten altijd verplicht een MER moet worden opgesteld, voordat een (m.e.r.-plichtig) besluit mag worden genomen. In onderdeel D is vermeld welke activiteiten beoordelingsplichtig zijn. Voor dergelijke activiteiten moet het bevoegd gezag beoordelen of op basis van 'belangrijke nadelige gevolgen die de voorgenomen activiteit voor het milieu kan hebben', een m.e.r.-procedure noodzakelijk is. Daarbij geldt dat een bestemmingsplan alleen besluit-m.e.r.-plichtig is, als het bestemmingsplan in kolom 4 wordt genoemd.

Voor de vraag of een bestemmingsplan plan-m.e.r.-plichtig is, geldt dat dit het geval is als het plan genoemd is in kolom 3 en activiteiten mogelijk maakt die in onderdeel C en D, kolom 1 vermeld zijn en voldoen aan de in kolom 2 genoemde drempelwaarden.

Als een bestemmingsplan een activiteit mogelijk maakt die Besluit-m.e.r.-plichtig is op grond van de uitkomst van een toets van een activiteit die onder de drempelwaarden blijft, dan is dat bestemmingsplan alsnog plan-m.e.r.-plichtig. Het maakt dan immers een (besluit) m.e.r.-plichtige activiteit mogelijk.

Voor zowel de plan-m.e.r.- als besluit-m.e.r.-plicht geldt dat als de activiteit onder de drempelwaarden uit kolom 2 van bijlage D blijft, met een vormvrije m.e.r. beoordeeld moet worden of alsnog een MER moet worden opgesteld. De centrale vraag die daarbij beantwoord moet worden is of er omstandigheden zijn die (waarschijnlijk) leiden tot belangrijke nadelige milieugevolgen. Daarbij moet in ieder geval worden getoetst aan de criteria die opgenomen zijn in bijlage III van de Europese m.e.r.-richtlijn. Als dergelijke milieugevolgen kunnen optreden, geldt alsnog de betreffende plan- en/of besluit-m.e.r.-plicht.

Beoordeling

Besluit milieueffectrapportage

In dit geval is het bestemmingsplan / de activiteit niet via dit spoor m.e.r.-plichtig want de activiteit komt niet voor op de lijst in onderdeel C of D van het Besluit milieueffectrapportage. Daarnaast heeft toetsing aan de in bijlage III van de Europese m.e.r.-richtlijn opgenomen criteria uitgewezen dat er geen sprake zal zijn van belangrijke milieugevolgen, zodat een m.e.r. achterwege kan blijven.

Passende beoordeling via de Wet natuurbescherming

Voor het vaststellen van plannen die significante gevolgen voor een Natura 2000-gebied kunnen hebben, dient een passende beoordeling gemaakt te worden (artikel 7.2a Wet milieubeheer juncto artikel 2.8, eerste lid Wet natuurbeschermingswet). De plan-m.e.r-plicht op grond van de noodzaak van een passende beoordeling voor de Wet natuurbescherming is hier niet aanwezig.

Er is voor dit plan geen passende beoordeling nodig, zoals ook blijkt uit de uitgevoerde voortoets (zie paragraaf 5.3).

Provinciale milieuverordening

Provinciale Staten kunnen in de provinciale milieuverordening extra activiteiten met gevallen, plannen en besluiten aanwijzen die belangrijke nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben en dus m.e.r.-plichtig zijn (artikel 7.6 Wet milieubeheer). Dit is dus aanvullend op de m.e.r.-plicht op basis van onderdeel C van de bijlage Besluit m.e.r. (en dus ook aanvullend op de verplichting vanuit de Europese richtlijnen) én conform dezelfde systematiek.

Provinciale staten van Gelderland hebben geen extra activiteiten met gevallen, plannen en besluiten aangewezen die belangrijke nadelige gevolgen voor het milieu kunnen hebben (en zo m.e.r.-plichtig zijn).

Conclusie

Het aspect milieueffectrapportage geeft geen nader beoordelingskaders voor het plan.

5.11 Milieuzonering

Ten aanzien van bedrijvigheid geldt als uitgangspunt dat toekomstige woningen geen onevenredige milieuhinder (geur, geluid etc.) mogen ondervinden van nabijgelegen bedrijvigheid. In de publicatie ´Bedrijven en milieuzonering´ van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten, editie 2009, worden in verband met de aanwezigheid van milieubelastende functies indicatieve afstanden voorgeschreven tot milieugevoelige functies, vooral wonen. Naast in de VNG-publicatie genoemde vormen van hinder kunnen ook andere hinderaspecten (licht, bestrijdingsmiddelen etc) van belang zijn bij de vaststelling van een bestemmingsplan.

Beoordeling

Ten aanzien van milieuzonering geldt dat er diverse mogelijk hindergevende functies in de directe nabijheid aanwezig zijn. Milieuzonering is derhalve een relevant milieuaspect. Er is een quickscan uitgevoerd naar de gevolgen van dit nieuwe bestemmingsplan voor omliggende hindergevende functies alsmede de gevolgen voor van deze functies voor het woon- en leefklimaat in het plangebied. Hierin is geconcludeerd dat met betrekking tot het chaletpark ten oosten van het plangebied niet wordt voldaan aan de richtafstand van 50 m. Wanneer gekeken wordt naar de feitelijke invulling van de gronden is echter gemotiveerd dat ter plaatse van het plangebied sprake is van een goed woon- en leefklimaat. Er is ook geen sprake van een belemmering van de bedrijfsvoering van het chaletpark. De afstand tussen de verblijfsrecreatieve percelen en een bouwvlak voor Wonen neemt toe door de planologische wijziging.

Met betrekking tot de overige omliggende gronden/functies wordt voldaan aan de richtafstanden uit de VNG-brochure of andere te hanteren relevante hinderzones. Het planinitiatief maakt verder geen milieuhindergevoelige objecten mogelijk die deze omliggende gronden/functies onevenredig schaadt in de ontwikkelingsmogelijkheden.

Conclusie

Er zijn voor wat betreft het aspect milieuzonering geen belemmeringen voor dit bestemmingsplan.

5.12 Veiligheid

Om een veilige omgeving te creëren of te behouden is er op het gebied van fysieke veiligheid een aantal aspecten waarmee rekening gehouden moet worden. Zo worden er eisen gesteld aan de bereikbaarheid van de openbare wegen voor de hulpverleningsdiensten. Dit leidt tot het stellen van minimale afmetingen en bochtstralen zodat hulpverleningsvoertuigen een object of calamiteit goed kunnen bereiken en adequate hulp kunnen verlenen. Met betrekking tot voldoende bluswater in het openbare wegennet zijn er ook eisen gesteld. Deze eisen hebben betrekking op de afstanden vanaf de bluswatervoorziening tot aan een gebouw en de capaciteit ervan. In de “Handreiking Bluswatervoorziening en bereikbaarheid” een uitgave van Brandweer Nederland worden deze eisen gesteld. Voor wat betreft de bereikbaarheid zijn er binnen de gemeente Barneveld hoofd- en subaanrijdroutes vastgesteld.

Tevens worden er eisen gesteld aan de opkomsttijden voor brandweervoertuigen. Deze zijn afhankelijk van de bestemming. Voor gebouwen waarin geslapen wordt en verminderd zelfredzame mensen verblijven worden strengere eisen gesteld dan gebouwen waar dit niet zo is. De opkomsttijden zijn gesteld in de Wet veiligheidsregio’s (1 oktober 2010) met het daarbij behorende Besluit veiligheidsregio’s. In het Besluit zijn de tijdnormen voor de opkomsttijden vastgelegd.

Beoordeling

De infrastructuur voor wegen is reeds aangelegd in het plangebied. Het plangebied is alleen toegankelijk vanaf de Hunnenweg. Nieuwe ontwikkelingen zullen worden getoetst aan de Handreiking Bluswatervoorziening en Bereikbaarheid, het Besluit veiligheidregio’s en aan de eisen van de aangewezen hoofd- en subaanrijdroutes.

Conclusie

Er zijn voor wat betreft de eisen voor de veiligheid geen belemmeringen voor dit bestemmingsplan.

5.13 Verkeer

Een bestemmingsplan moet worden getoetst aan de ruimteijk relevante aspecten op het gebied van verkeer. Het gaat hierbij om ruimtevragende onderwerpen zoals parkeren, maar ook om een beoordeling van bijvoorbeeld de inpasbaarheid van een ontsluiting op de omliggende wegenstructuur.

5.14 Water

Vanuit het Besluit ruimtelijke ordening (Bro) geldt de verplichting tot het doorlopen van het watertoetsproces bij een bestemmingsplanherziening. Binnen dit proces wordt een afweging gemaakt van het waterbelang binnen de ruimtelijke planprocessen. Deze watertoets geldt alleen voor ruimtelijke besluiten waar sprake is van belangrijk ruimtelijke ingrepen.

Beoordeling

Voor de planontwikkeling is een watertoets opgesteld. Deze waterparagraaf is als bijlage toegevoegd.

Ten opzichte van de huidige situatie zal ten aanzien van de ontwikkeling het verhard oppervlak toenemen met 7.800 m2. Het verhard oppervlak in de toekomstige situatie, met inbegrip van de huidige ontsluiting, bedraagt circa 10.800 m2.

In de toekomstige situatie zal het schone hemelwater (zogenaamde hemelwaterafvoer; HWA) niet direct op het vuilwater (zogenaamde droogweerafvoer; DWA) worden aangesloten maar separaat binnen het plangebied worden verwerkt. Dit betekent dat bij de verdere planuitwerking water expliciet en op evenwichtige wijze in beschouwing wordt genomen en dat hemelwater op een duurzame wijze wordt verwerkt. De ontwikkeling zal daarmee hydrologisch neutraal zijn.

Gelet op de zowel de grootschalige, ruimtelijke opzet als groene invulling van het plan worden geen problemen verwacht met de waterhuishouding en de verwerking van het afstromende hemelwater. Bewoners worden zoveel mogelijk gestimuleerd op hemelwater op eigen terrein op te vangen, vast te houden en te infiltreren. Het plan voorziet dan ook in de mogelijkheid en ruimtelijke inpassing om regenwater op te vangen en af te voeren naar laagtes in het beekdal van de door de planlocatie gelegen Veldbeek. In die laagtes krijgt het hemelwater de tijd om te infiltreren. Het beekdal wordt natuurlijk vormgegeven en krijgt ruimte om te overstromen en een typische vegetatie te ontwikkelen. Om wateroverlast te voorkomen komen enkele kavels die zijn gelegen in het beekdal enigszins verhoogd in het landschap te liggen. De wateropgave ten aanzien van het plan bedraagt 650 m3.

Als gevolg van de ontwikkeling zal een deel van de aanwezige watergang verlegd moeten worden. Aandachtspunt hierbij is dat de afwaterende functie van watergang richting de Hunnenweg in de nieuwe situatie niet verloren gaat. Voor alle handelingen aan of in de nabijheid van een watergang zoals: dempen, graven, bouwen, onttrekken, lozen etc. is in het kader van de keur een vergunning van het waterschap benodigd en zal in overleg aangevraagd moeten worden. Door geen uitlogende bouwmaterialen toe te passen (zoals onbehandeld koper of zink) wordt voorkomen dat het te infiltreren hemelwater de gronden of oppervlaktewater verontreinigt.

Bij nieuwbouw dient hemelwater en afvalwater gescheiden aangeleverd te worden. Als gevolg van de ontwikkeling zal het aanbod van vuilwater mogelijkerwijs wijzigen. In het kader van de voormalige activiteiten op de planlocatie zijn leidingen in het gebied aangelegd waaronder een persriool. Voor zover bekend is dit riool nog steeds aanwezig. Op basis van de ontwikkeling wordt ingeschat dat het toekomstig aanbod aan vuilwater circa 11 m3/dag bedraagt.

Tijdens de verdere planvorming zullen de initiatiefnemer en de gemeente de mogelijkheden omtrent en de wijze waarop en hoe aangesloten kan worden op de riolering nader moeten bespreken. Tevens zal voor de aansluiting een vergunning aangevraagd moeten worden.

Op basis van de randvoorwaarden en uitgangspunten is de ontwikkeling in zowel ruimte als tijd waterneutraal uit te voeren. Er worden dan ook vanuit het oogpunt van de waterhuishouding geen belemmering verwacht ten aanzien van de bestemmingswijziging en de uitvoering van het plan.

Conclusie

Het aspect water vormt geen belemmering voor de uitvoerbaarheid van het plan.

6.1 Juridische aspecten

De Wet ruimtelijke ordening (Wro) geeft gemeenten de plicht tot het opstellen van een bestemmingsplan. In de Wro en het Besluit ruimtelijke ordening (Bro) is nader uitgewerkt uit welke onderdelen een bestemmingsplan in ieder geval moet bestaan. Dit zijn een verbeelding met planregels en een toelichting daarop. Daarnaast bieden zowel de Wro als het Bro opties voor een nadere juridische inrichting van een bestemmingsplan. Hierbij moet onder meer worden gedacht aan het afwijken met een omgevingsvergunning, wijzigingsbevoegdheden en het toepassen van nadere eisen. De bruikbaarheid van deze instrumenten is geheel afhankelijk van het doel van het bestemmingsplan en de gewenste bestemmingsmethodiek van de gemeente Barneveld. Het uitgangspunt is dat het bestemmingsplan moet voorzien in een passende regeling voor de komende tien jaar, dit is de geldigheidsduur van een bestemmingsplan.

Het juridische deel van het bestemmingsplan bestaat uit de verbeelding en de regels. De regels bevatten het juridisch instrumentarium voor het regelen van het gebruik van de gronden en gebouwen en bepalingen omtrent de toegelaten bebouwing. De verbeelding heeft een ondersteunende rol voor de toepassing van de regels alsmede de functie van visualisering van de bestemmingen. De verbeelding vormt samen met de regels het voor de burgers bindende onderdeel van het bestemmingsplan.

De planregels vallen in vier hoofdstukken uiteen. Hoofdstuk 1 bevat de algemene voor het plangebied geldende bepalingen, de inleidende regels. Hoofdstuk 2 regelt de bestemmingen en het daarop toegestane gebruik. Hoofdstuk 3 bevat de algemene regels, zoals de anti-dubbeltelregel, algemene bouwregels, algemene afwijkings- en algemene wijzigingsregels en tot slot de algemene procedureregels. Tenslotte komt in hoofdstuk 4 het overgangsrecht en de slotbepaling aan bod.

Bevoegdheid

Het bevoegd gezag is het bestuursorgaan dat bevoegd is tot het nemen van een besluit ten aanzien van een aanvraag om een omgevingsvergunning of ten aanzien van een al verleende omgevingsvergunning. Over het algemeen zijn burgemeester en wethouders het bevoegd gezag. Het kan echter incidenteel voorkomen dat bijvoorbeeld het Rijk dan wel de provincie het bevoegd gezag is.

Burgemeester en wethouders zijn altijd bevoegd gezag bij het wijzigen van een plan en het stellen van nadere eisen.

6.2 Handhaving

De gemeente acht handhaving van haar beleid van groot belang om de gewenste ruimtelijke kwaliteit te garanderen. Belangrijke redenen voor handhaven zijn:

• de regels zijn door de gemeente vastgesteld en de inwoners van de gemeente mogen verwachten dat de gemeente die regels handhaaft: waarom zijn er anders regels opgesteld? Inwoners van de gemeente hebben als het ware recht op handhaving;
• handhaving gaat oneigenlijk gebruik van en daarmee de achteruitgang van de kwaliteit van het gemeentelijk grondgebied tegen. Een actueel bestemmingsplan beoogt de ruimtelijke kwaliteit van een gebied in stand te houden en te verbeteren;
• niet daadkrachtig optreden tegen overtredingen van wettelijke regels werkt een toename van het aantal overtredingen in de hand en tast de geloofwaardigheid van daadkrachtig optreden aan. Het in het bestemmingsplan vastgelegde beleid wordt ondermijnd en het bestuur verliest de greep op de gebouwde omgeving.

Onderscheid kan gemaakt worden tussen preventieve en repressieve handhavingsinstrumenten. Onder preventieve instrumenten kunnen onder andere goede regelgeving (onder andere in bestemmingsplan), voorlichting, subsidieverlening, afwijken van bouwregels en gebruiksregels en de omgevingsvergunning worden begrepen. Repressieve instrumenten zijn onder meer controle en toezicht, opsporing en het hanteren van sancties als bestuursdwang en dwangsom.

In 2016 heeft de gemeente de Nota Vergunningverlening, Toezicht en Handhaving, VTH-beleid vastgesteld. In dit VTH-beleid staat beschreven hoe het college van burgemeester en wethouders op hoofdlijnen omgaat met de uitvoering van VTH-taken en welke prioriteiten hieraan zijn toegekend. Het college is verantwoordelijk voor de uitvoering van de VTH-taken en heeft de uitvoering van deze taken met ingang van 1 april 2013 grotendeels belegd bij de Omgevingsdienst de Vallei.

Bij de handhaafbaarheid van een bestemmingsplan spelen aspecten als communicatie, de planvorm, de normstelling, het daadwerkelijk kunnen handhaven en de controleerbaarheid van normen ook een belangrijke rol.

Randvoorwaarde voor handhaving is dat er voldoende basis/grondslag is om te kunnen handhaven. Deze basis wordt gevormd door:

• de regeling in het bestemmingsplan zelf: de handhaafbaarheid van de planregels;
• het afwijkingenbeleid.

In dit bestemmingsplan is gestreefd naar heldere, eenduidige planregels met zo min mogelijk interpretatiemogelijkheden.

Verder zijn aan de in het plan opgenomen afwijkingsbevoegdheden duidelijke voorwaarden verbonden, die voldoende objectief bepaalbaar zijn.

7.1 Grondexploitatie

Op grond van artikel 6.12, eerste lid van de Wet ruimtelijke ordening (Wro) stelt de gemeenteraad een exploitatieplan vast voor gronden waarop een bouwplan voorkomt dat in het Besluit ruimtelijke ordening (Bro) is aangewezen. Nu het plan de bouw van een woning (of een ander bouwplan zoals dat in artikel 6.2.1 Bro is opgenomen) mogelijk maakt, is dit aan de orde.

Het verhaal van de kosten van de grondexploitatie over de in het plan begrepen gronden is verzekerd middels een exploitatieovereenkomst. In deze exploitatieovereenkomst is eveneens geregeld dat een substantiële financiële bijdrage moet worden geleverd aan natuurontwikkeling buiten het plangebied.

Doordat het verhaal van de kosten middels een exploitatieovereenkomst verzekerd is, het bepalen van een tijdvak of fasering niet noodzakelijk is en het stellen van eisen, regels of een uitwerking van regels niet noodzakelijk is, behoeft de raad op grond van artikel 6.12, tweede lid Wro in dit geval geen exploitatieplan vast te stellen.

Voor de kosten van tegemoetkoming in schade, bedoeld in artikel 6.1 van de Wro (planschade) is een afzonderlijke overeenkomst gesloten. De inhoud voldoet aan die van een anterieure overeenkomst in de zin van artikel 6.24 Wro.

8.1 Overleg ex artikel 3.1.1 Bro

Het Besluit ruimtelijke ordening (artikel 3.1.1) geeft aan dat burgemeester en wethouders bij de voorbereiding van een bestemmingsplan overleg voeren met de besturen van betrokken gemeenten en waterschappen en met die diensten van provincie en Rijk die betrokken zijn bij de zorg voor de ruimtelijke ordening of belast zijn met de behartiging van belangen welke in het plan in het geding zijn.

Er is in het gebied van de voorgenomen ontwikkeling geen sprake van bijzondere waarden of andere situaties waardoor deze ontwikkeling zou raken aan enig nationaal belang.

Dit plan is gebaseerd op de Regionale beleidsinvulling functieverandering en nevenactiviteiten en voldoet daar ook aan. In het kader hiervan is het verzoek voorgelegd aan de Regionale werkgroep Coördinatie verzoeken om functieverandering. De werkgroep heeft op 5 oktober 2011 ingestemd met het plan. Geconcludeerd kan worden dat er hier geen provinciale belangen in het geding zijn die om vooroverleg vragen.

Het Waterschap Vallei & Veluwe heeft aangegeven dat vooroverleg nodig is indien de toename van de verharding groter is dan 1500 m2 en de waterhuishoudkundige doelen van het waterschap niet in het geding komen door een bestemmingsplan. Gezien de toename van verharding, is het plan afgestemd met het waterschap.

Op grond van artikel 3.1.1 lid 2 Bro kan worden afgezien van overleg in door de provincie en het Rijk aangegeven gevallen. Gelet op de brief van het ministerie van Infrastructuur en Milieu heeft geen vooroverleg plaatsgevonden, aangezien de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) geen adviserende en coördinerende rol meer heeft met betrekking tot de advisering over een voorontwerp betreffende gemeentelijke ruimtelijke plannen. Nu er sprake is van een gemeentelijk ruimtelijk plan, waarbij er geen nationale rijksbelangen aan de orde zijn en de betrokken rijksdiensten niet als direct belanghebbende zijn aan te merken, behoeft het plan niet voor vooroverleg naar de ILT opgestuurd te worden.

Aangezien er sprake is van een provinciaal belang, is er door de gemeente vooroverleg gevoerd met de provincie.

8.2 Inspraak

De Wro bevat geen procedurevoorschriften met betrekking tot de inspraak, en inspraak is in de Wro zelf niet verplicht gesteld. Dat neemt niet weg dat het de gemeente vrij staat toch inspraak te verlenen bijvoorbeeld op grond van de gemeentelijke inspraakverordening. In relatie daarmee bepaalt artikel 150 van de Gemeentewet onder meer dat in een gemeentelijke inspraakverordening moet worden geregeld op welke wijze bovenbedoelde personen en rechtspersonen hun mening kenbaar kunnen maken.

Op 15 december 2009 heeft het college besloten dat bij bestemmingsplannen alleen inspraak wordt gevoerd bij plannen waarbij maatschappelijke belangen een rol spelen, die politiek gevoelig liggen of waarbij inspraak een bijdrage kan leveren aan de kwaliteit en/of snellere doorlooptijd van het plan.Voor dit plan is afgezien van inspraak, omdat voor het plangebied grotendeels reeds een woonbestemming geldt. De maatschappelijke discussie over de functie van het gebied is derhalve reeds gevoerd.

8.3 Zienswijzen

Het ontwerpbestemmingsplan wordt tezamen met de overige ontwerpstukken voor een periode van zes weken ter visie gelegd. Gedurende deze periode heeft een ieder de mogelijkheid om een zienswijze naar voren te brengen. In deze paragraaf wordt aangegeven of er reacties zijn ingediend. Als er reacties worden ingediend, dan wordt in deze paragraaf aangegeven of de reacties hebben geleid tot aanpassing van het plan. Als reacties worden ingediend, dan zal in de bijlage bij dit bestemmingsplan een Nota Zienswijzen worden bijgevoegd.