N470 2012

3.3 Gemeentelijk/lokaal beleid

3.3.1 PIT! Structuurvisie Pijnacker-Nootdorp/ 2009

De structuurvisie is het bestuurlijke document dat richting geeft aan de inzet van gemeentelijke juridische bevoegdheden. Op gemeentleijk niveau wordt de structuurvisie vertaald naar juridisch bindende bestemmingsplannen. Zij geeft handvatten voor de reactie van de gemeentelijke overheid op individuele aanvragen tot het aanpassen van bestemmingsplannen. De structuurvisie is bij uitstek het instrument om de gemeentelijke beleidskeuzen te motiveren. Zij vormt het kader voor verdere planologische ontwikkelingen en legt daarmee de basis voor het overleg met andere overheden.

Hoofddoelstelling binnen het thema mobiliteit is sneller, schoner en veiliger van deur tot deur. Subdoelstellingen daarbij zijn:

Autoverkeer

• Het verlagen van het aandeel personenverkeer (intern en extern) in de totale modalsplit (vervoerswijze keuze) in de gemeente ten gunste van de fiets, lopen en openbaar vervoer.

• Het verbeteren van de doorstroming van het lokale en bovenlokale autoverkeer.

Verkeersveiligheid

• Het verminderen van het aantal verkeersslachtoffers.

Verkeersleefbaarheid

• Het verminderen van overlast (verkeerslawaai, aantasting van de luchtkwaliteit, parkeerhinder, verkeersdrukte (inclusief sluipverkeer en te hard rijden) door rijdende en geparkeerde (vracht)auto's.

Mobiliteit is een randvoorwaarde voor de moderne netwerksamenleving waar de gemeente naar toe wil groeien. Bedrijven, bewoners en bezoekers moeten met de gebruikelijke vervoerswijzen op een snelle, veilige en leefbare wijze in, van en naar de gemeente kunnen reizen. Eén van de uitgangspunten die hiervoor beleidsmatig wordt gehanteerd is een optimale doorstroming op de N470, rekening houdend met ruimtebeslag, kosten en inpassing in de omgeving.

Conclusie

• De subdoelstellingen uit de structuurvisie vormen (mede) uitgangspunt voor onderhavig bestemmingsplan.
• Het aanleggen van de nieuwe rotonde past binnen de subdoelstellingen, het verbetert immers de doorstroming van het verkeer vanuit het duurzame glastuinbouwgebied.

3.3.2 Mobiliteitsplan/ 2005

Het verkeers- en vervoersbeleid van de gemeente is beschreven in het Mobiliteitsplan Pijnacker- Nootdorp. Het beleidsplan is door de gemeenteraad vastgesteld op 29 september 2005.

Het Mobiliteitsplan bestaat uit twee producten:

• Beleidsplan Mobiliteit: het mobiliteitsbeleid tot 2010 en een visie op het beleid tussen 2010 en 2025;
• Uitvoeringsprogramma Mobiliteit: de te nemen maatregelen tot en met 2010 en een doorkijk voor de periode na 2010.

Kernpunten zijn:

• snelle afvoer van het autoverkeer naar bestaande en nieuwe randwegen;
• dorpskernen duurzaam veilig inrichten, zo veel mogelijk als aaneengesloten verblijfsgebied (30 km/uur);
• nieuwbouwlocaties tijdig ontsluiten voor alle vervoersoorten;
• de kwaliteit van het fietsnetwerk heeft een hoge prioriteit;
• hoogwaardig openbaar vervoer en goede bereikbaarheid van de haltes;
• schaarse parkeerruimte eerlijk verdelen door middel van een sturend beleid.

Automobiliteit is van grote invloed op het dorpse karakter van dorpen en linten. Drukke doorgaande autostromen moeten daarom zoveel mogelijk om de dorpskernen en linten heen geleid worden via de N470 en de randweg van Nootdorp.

Conclusie

• Het aanleggen van een nieuwe rotonde voor de N470 bevorderd de doorgaande autostromen rondom de dorpskernen.
• Het bestemmingsplan waarborgt de bestaande kwaliteiten op en om dit deel van de N470.

3.3.3 Ecologische kaart/ 2012

De Ecologische kaart van Pijnacker-Nootdorp is een toekomstvisie voor de realisatie van een samenhangend, ecologisch netwerk binnen de gemeente, met nauwe relaties met het omringende landschap. Het ontwikkelen van een dergelijke structuur is van belang om verdere versnippering te voorkomen en richting te geven aan het ecologische beleid in de gemeente.

Met behulp van de Ecologische kaart heeft de gemeente bij projecten op het vlak van ruimtelijke ontwikkeling of aanpassing van het beheer en onderhoud een gebruiksklaar instrument in handen dat richting geeft aan de ecologische inpassing die past binnen een ruimer (ecologisch) kader.

Met de Ecologische kaart worden de ecologische waarden van de gemeente geïnventariseerd en worden bouwstenen en strategieën geformuleerd die gebruikt kunnen worden om het ecologische netwerk te realiseren. Daarnaast worden concrete locaties aangewezen die ecologisch waardevol zijn of ecologische potentie hebben en van groot belang zijn voor het netwerk.

Het streven is om een robuuste hoefijzervormige regionale structuur van groengebieden te realiseren. Vanuit de Provincie zijn reeds te realiseren groene verbindingen op de kaart gezet. Het stedelijke gebied wordt daarop aangesloten door middel van een stedelijk groen netwerk, of een mozaïek van ecologische eenheden.

Door de verscheidenheid aan natuurtypen en de verschillen in de opbouw van het stedelijk gebied is maatwerk nodig. Per gebied en per locatie zijn doelsoorten en een programma van eisen bepaald. Dit is uitgewerkt in gebruiksklare overzichtelijke schema’s die per deelgebied, verbindingszone of stapsteen aangeven wat noodzakelijk is.

Afbeelding - Ligging ecologische hoofdstructuur

Conclusie

• Gronden binnen het plangebied die op de Ecologische Kaart zijn aangewezen als verbindingszone PEHS, groen- en recreatiegebieden of Natuur, dienen te worden beschermd en waar mogelijk verder te worden ontwikkeld. Hiertoe is de dubbelbestemming Waarde - Ecologie opgenomen.