direct naar inhoud van Regels

Toelichting

 

Hoofdstuk 1 Inleiding

 

1.1 Ontwikkelplan aanleiding tot planontwikkeling

 

Er is een verzoek om herziening van het bestemmingsplan ingediend voor de bouw van 41 grondgebonden woningen aan de Distlerstraat in Tilburg Noord.

 

Het gebied wordt ontwikkeld door Van Wanrooij Projectontwikkeling en Syntrus Achmea.

Met deze toelichting wordt een basis gegeven voor de bestemmingsplanherziening waarmee medewerking kan worden verleend aan het initiatief. De toelichting geeft aan waarom de beoogde ontwikkeling past binnen de visie op het gebied. Er wordt nader ingegaan op de wijze waarop het initiatief aansluit op de plaatselijke situatie en het beleid dat de gemeente voorstaat. Tevens worden de (stedenbouwkundige) richtlijnen en randvoorwaarden welke aan de basis van de planontwikkeling hebben gestaan in de toelichting verwoord. De toelichting geeft ook de resultaten van de uitgevoerde onderzoeken weer.

 

1.2 Het plangebied

 

Het plangebied omvat de Distlerstraat, gelegen in Tilburg Noord. Het plangebied wordt globaal begrensd door de Vlashoflaan in het noorden, de Quirinustuinen in het oosten, het Andriessenpad in het zuiden en de tuinen van de Eilenbergstraat in het westen.

 

 

 

Ligging plangebied binnen Tilburg

 

Luchtfoto plangebied

 

1.3 Voorgaande plannen

 

Dit bestemmingsplan vervangt:

• Bestemmingsplan 'Heikant 2007', vastgesteld op 19 mei 2008. In dit bestemmingsplan heeft het perceel de bestemmingen Wonen, Verkeer-Verblijf en Groen;

• Bestemmingsplan 'Actualisatie Tilburg 2013', vastgesteld op 24 juni 2013. In dit bestemmingsplan had het deel aan de Vlashoflaan de bestemming Verkeer-Verblijf en Groen.

 

De beoogde ontwikkeling van nieuwbouwwoningen past niet (geheel) binnen de bovengenoemde vigerende bestemmingsplannen.

 

Hoofdstuk 2 Beschrijving plangebied

 

2.1 Ligging plangebied

 

Het plangebied is gelegen in het noorden van Tilburg aan de oostrand van de wijk Heikant en maakt deel uit van het project Quirijnboulevard.

 

2.2 Ruimtelijke en functionele structuur

 

Het project Quirijnboulevard is een ambitieus project voor herstructurering van het zgn. Quirijnstoktracé, gelegen op de overgang van de wijken Heikant en Quirijnstok. Lange tijd is dit gebied gereserveerd geweest voor de realisering van een wegtracé, dat de verbinding moest vormen van de huidige Quirijnstoklaan via de Sweelincklaan met de Vlashoflaan. Deze wegverbinding is nooit aangelegd. Het gebied werd ingericht als een parkachtige groenstrook met aan weerszijden galerijflats.

 

In 2001 is voor dit gebied een ontwikkelingsvisie vastgesteld die uitging van integrale (her-)ontwikkeling van het Quirijnstoktracé en omgeving. Dit moest een bijdrage leveren aan de verbetering van het imago en de uitstraling van heel Tilburg-Noord.

 

De opbouw van de woningvoorraad in Tilburg-Noord werd gezien als te eenzijdig: veel goedkope (huur-)woningen (uniforme eengezinswoningen en galerijflats). In Tilburg-Noord moest meer afwisseling komen in het woningaanbod om te voldoen aan de toenemende vraag naar duurdere koopwoningen in een aantrekkelijke woonomgeving.

 

Van meet af aan stond vast dat hier sprake moest zijn van koopwoningen met een spraakmakende moderne architectuur die het imago van Tilburg Noord moest oppoetsen en het downgradingsproces in Tilburg Noord moest tegengaan. Veel flats zijn inmiddels gesloopt en vervangen door luxe eengezinswoningen met een ruime uitstraling, vooral van het type twee-onder-een-kap. Gestreefd is naar hechting van de wijken Heikant en Quirijnstok met woningen die gericht zijn op het park.

 

Naast van vernieuwing van de woningvoorraad streefde de visie naar verbetering van de groenstructuur en het voorzieningenniveau.

 

De groenzone tussen de wijken Heikant en Quirijnstok is opgewaardeerd en getransformeerd tot een hoogwaardig park naar een ontwerp van bureau voor landschapsarchitectuur en stedenbouw Karres en Brands. Door het park loopt in noord-zuidrichting een fietspad dat onderdeel is van de recreatieve 'Efteling-route' vanuit de stad naar het buitengebied.

 

Halverwege wordt het park onderbroken door de Beethovenlaan / Van Anrooylaan, de enige directe wegverbinding tussen de beide wijken Heikant en Quirijnstok. Hier is een multifunctionele accommodatie (MFA) gebouwd met onderwijs en andere educatieve en sociale voorzieningen. De MFA biedt ruimte aan Wijkcentrum De Schans, de basisscholen De Sleutel en de Stelaertshoeve, peuterspeelzalen, kinderdagverblijven en naschoolse opvang en vormt zo het sociale centrum voor de wijken Heikant en Quirijnstok

 

Aan beide uiteinden van het park, ter hoogte van de Vlashoflaan en de Heikantlaan zijn appartementencomplexen gebouwd, De bebouwing bestaat hier uit 5 of 6 bouwlagen, losstaand in de groen ('urban villa´s') en markeren het begin en einde van het park.

 

Het plangebied zelf ligt aan de westzijde van het nieuwe park en aan de oostzijde aan de achtertuinen van de drive in woningen aan de Eilenbergenstraat.

 

2.3 Beschrijving plan

 

In het vigerende bestemmingsplan Heikant 2007 ging men nog uit van de bouw van tweekappers, net zoals in de rest van het project Quirijnboulevard. Gebleken is dat er weinig belangstelling is voor het kopen van deze woningen vanwege de ondiepe achtertuinen en de korte afstand tot de drive-in-woningen aan de Eilenbergstraat. Het gevolgs hiervan is dat het terrein al jaren braak ligt.

 

De marktomstandigheden hebben aanleiding gegeven tot aanpassing van het woningbouwprogramma op deze locatie. Onderhavig bestemmingsplan gaat uit van de bouw van 7 bouwstroken met in het totaal 41 woningen die bedoeld zijn voor de huursector. De woningen krijgen een strakke moderne architectuur. De wanden vormen de afronding van de parkrand aan de westzijde, die stedenbouwkundig goed aansluit op de overige bebouwing in het project Quirijnboulevard.

 

Bij de nieuwe planopzet is rekening gehouden met eerdere bezwaren van bewoners aan de Eilenbergstraat. Zij vreesden bij het vorige bouwplan voor aantasting van hun woongenot doordat de tweekappers dicht op de achterzijde van hun woningen zouden worden gebouwd. Door in de huidige opzet het bouwvlak te verbreden in oostelijke richting ontstaat meer ruimte tussen de nieuwe woningen en de woningen aan de Eilenbergstraat. De afstand tussen de achtergevels bedraagt ongveer 22-32 meter. Door deze verschuiving wordt het parkt 6-7 meter smaller aangelegd dan voorheen. Op de totale oppervlakte van de groenzone (circa 65-80m¹) is de slechts een geringe versmalling en daarmee aanvaardbaar.

 

Ook dit gewijzigde woningbouwprogramma is passend binnen de doelstellingen van de oorspronkelijke ontwikkelingsvisie. Het plan sluit aan bij het streven naar een meer gedifferentieerde woningbouw in Tilburg Noord, het realiseren van een aantrekkelijk woonmilieu en een imagoverbetering voor Tilburg Noord.

 

2.4 Verkeer en parkeren

 

Het plangebied wordt voor auto's ontsloten door een nieuwe wegverbinding (Distlerstraat) tussen de Eilenbergstraat en de Vlashoflaan. Aan de zuidzijde van het plangebied verloopt de ontsluiting via de Eilenbergstraat en aan de noordzijde via de Vlashoflaan. Bij de Vlashoflaan sluit de Distlerstraat aan op een secundaire fietsroute. Deze fietsroute en het verkeer op de Vlashoflaan hebben voorrang op het verkeer op de Distlerstraat. De bushalte op de Vlashoflaan blijft bestaan op de huidige positie.

 

Diverse maatregelen dragen ertoe bij dat de Distlerstraat niet aantrekkelijk wordt voor sluipverkeer tussen de Vlashoflaan en de achterliggende wijk (o.m. de multifunctionele accommodatie aan de van Anrooylaan:

• de Distlerstraat wordt ingericht als een smalle tweerichtingsstraat (conform Van Otterloostraat) met een minimale rijbaanbreedte van 4,00 meter.)

• er komt geen directe rechtstandige aansluiting komt van de Distlerstraat op de Vlashoflaan.

• voor de noordwestelijke woningen buigt de Distlerstraat af, loopt daar parallel aan Vlashoflaan en sluit pas bij de laatste nieuwbouwwoning aan op de Vlashoflaan.

Voor voetgangers komen diverse doorsteken tussen de woningen naar de Eilenbergstraat

 

Bij het ontwikkelen van de locatie moeten voldoende parkeerplaatsen worden gerealiseerd. Volgens de notitie "Parkeren op orde" (2011) geldt bij woningen met een bruto vloeroppervlak van 130 - 160m² een parkeernorm van 2,0 parkeerplaats per woning. De parkeerbehoefte is dan 41 woningen x 2,0 = 82 parkeerplaatsen. Om aan de parkeernorm te voldoen, zijn diverse parkeerhoven tussen en achter de woningen gepland. Het plan biedt hier ruimte voor de aanleg van voldoende (89) parkeerplaatsen. Aanvullend biedt het plan de mogelijkheid tot de bouw van drie garageboxen. Afgesloten parkeerhoven zijn niet haalbaar vanwege de doorgangsmogelijkheid van en naar de Eilenbergstraat. Voor de sociale veiligheid en daarmee het gebruik van de hoven is het belangrijk dat er zicht op de hoven aanwezig is. Aandachtspunt is het maken van raampartijen aan de zijkant van de woningen die grenzende parkeerhoven.

 

2.5 Technische infrastructuur

 

Bestaande ondergrondse infrastructuur

In het plangebied bevindt zich geen ondergrondse infrastructuur die van belang is voor de ontwikkeling van de woningen. Wel zijn er huisaansluitingen die huidige en geplande bebouwing voorzien van water, gas, electra en telecom.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Overzicht k&l-tekening

 

Beleidskader

• Telecommunicatiewet : juridisch beleid inzake telecommunicatie- netwerken. Het verleggen van glasvezel- en/of koperkabels voor telefoon, internet en televisie is in de Telecommunicatiewet en de Telecomverordening Tilburg geregeld. De grondeigenaar is verplicht telecommunicatiekabels te gedogen (toe te staan) in zijn grond. De telecom beheerder regelt de verlegging; de kosten zijn in principe voor haar rekening (artikel 5.7. lid 1). Eventuele geschillen worden door de Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit (OPTA) of de rechter beslecht;

• privaatrechtelijke overeenkomsten met nutsbedrijven waaronder Enexis (voormalige PNEM) en Brabant Water (voormalige TWM). In verband met het ontbreken van uniforme regelgeving zijn er in het verleden door gemeente Tilburg, Berkel-Enschot en Udenhout met bovengenoemde bedrijven afzonderlijke regelingen afgesproken. Bij verleggingen moeten wij de kosten betalen, de offerte wordt door het cluster Leidingcoordinatie getoetst;

• besluit externe veiligheid Buisleidingen (BevB): Op 1 januari 2011 is het BevB in werking getreden. Dit is van toepassing voor leidingen met gevaarlijke stoffen waaronder aardgas;

• vergunningen, toestemming (nuts) of instemmingsbesluit (telecom), ondergrondse infrastructuur. Verantwoordelijk hiervoor is cluster Leidingcoördinatie;

• Wet Informatie-uitwisseling Ondergrondse Netten (WION) heeft tot doel om graafincidenten te voorkomen en de informatie uitwisseling over de ligging van kabels en leidingen te reguleren. Het Kadaster is het informatieloket en zorgt ervoor dat de informatie uitgewisseld kan worden (KLIC).

 

Hoofdstuk 3 Ruimtelijk beleidskader

 

3.1 Inleiding

 

In dit hoofdstuk volgt een korte weergave van het bij het opstellen van dit bestemmingsplan van kracht zijnde ruimtelijke beleidskader.

 

3.2 Rijk

 

3.2.1 Structuurvisie Infrastructuur en Ruimte (SVIR)

Deze structuurvisie bundelt het nationale ruimtelijke en infrastructurele beleid en schetst een beeld van Nederland in 2040. Zo beschrijft het kabinet in de Structuurvisie in welke infrastructurele plannen het de komende jaren wil investeren en op welke wijze bestaande infrastructuur beter benut kan worden. Provincies en gemeenten krijgen in de plannen meer bewegingsvrijheid op het gebied van ruimtelijke ordening.

 

3.2.2 Besluit algemene regels ruimtelijke ordening (Barro)

Het Barro is een Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB), die gestoeld is op de SVIR. In de AMvB zijn de nationale belangen die juridische borging vereisen opgenomen (denk hierbij aan onderwerpen als Mainportontwikkeling Rotterdam, de grote rivieren, het kustfundament en de Waddenzee en het Waddengebied). Het Barro is gericht op doorwerking van deze nationale belangen in gemeentelijke bestemmingsplannen. Het Barro is in 2012 uitgebreid met de onderwerpen Ecologische hoofdstructuur, elektriciteitsvoorziening, toekomstige uitbreiding hoofd(spoor)wegennet, veiligheid rond rijksvaarwegen, verstedelijking in het IJsselmeer, bescherming van primaire waterkeringen buiten het kustfundament en toekomstige rivierverruiming van de Maastakken. Daarmee is de juridische verankering van de Structuurvisie Infrastructuur en Ruimte (SVIR) nagenoeg compleet. In het Barro staat aan welke regels (rijksbelangen) de gemeenten en provincies zich moeten houden, bijvoorbeeld bij het opstellen van een bestemmingsplan. In het verlengde van het Barro is ook de Regeling algemene regels ruimtelijke ordening (Rarro) van kracht. Deze regeling bevat o.a. een uitwerking van het al eerder in het Barro gepubliceerde ruimtelijke regime rond radars voor militaire luchtvaart en een aanwijzing van reserveringsstroken ten behoeve van uitbreiding van het hoofd(spoor)wegennet.

 

3.2.3 Ladder voor duurzame verstedelijking

Op grond van art. 3.1.6 Bro zijn provincies en gemeenten verplicht om in de toelichting van een ruimtelijke besluit de zogenoemde 'ladder voor duurzame verstedelijking' op te nemen wanneer een nieuwe stedelijke ontwikkeling mogelijk wordt gemaakt.

 

Art. 1.1.1. Bro definieert stedelijke ontwikkeling als een ruimtelijke ontwikkeling van een bedrijventerrein of zeehaventerrein, of van kantoren, detailhandel, woningbouwlocaties of andere stedelijke voorzieningen.

 

Overheden dienen op grond van art. 3.1.6 Bro nieuwe stedelijke ontwikkelingen standaard te motiveren met behulp van drie opeenvolgende stappen. Deze stappen borgen dat tot een zorgvuldige ruimtelijke afweging en inpassing van die nieuwe ontwikkelingen wordt gekomen.

 

Deze stappen zijn:

 

Met dit bestemmingsplan wordt woningbouw mogelijk gemaakt. Hierna worden de bovenstaande stappen doorlopen voor dit bestemmingplan.

 

Trede 1: Is er een regionale behoefte?

De ladder voor duurzame verstedelijking beoogt dat in regionaal verband de gezamenlijke ontwikkelingsbehoefte wordt bepaald. Als meerdere locaties aangewezen worden om in die behoefte te voorzien, is het aan de regio om de behoefte te verdelen over die locaties. Als de regionale behoefte voldoende is om een beoogde locatie te ondersteunen en in regionaal verband tevens deze locatie wordt geselecteerd om in de behoefte te voorzien, dan kan dit afdoende motivering vormen in de toelichting bij het bestemmingsplan.

 

De gemeente Tilburg maakt samen met zeven andere gemeenten deel uit van de regio Hart-van-Brabant. In deze regio maken de gemeenten jaarlijks in het "Regionaal Ruimtelijk Overleg" / RRO samen met de provincie Noord-Brabant afspraken over de kwantitatieve woningbouwopgave, dit voor een voortschrijdende tienjaarsperiode. Basis hiervoor vormt de periodiek door de provincie uitgebrachte bevolkings- en woningbehoefteprognose, waarvan de recentste dateert uit 2014.

 

In de planperiode tot en met 2023 bedraagt de bouwopgave voor Tilburg ruim 9.600 woningen. Hiermee wordt voorzien in de natuurlijke aanwas en de huishoudenverdunning van de gemeente, plus in de migratie afkomstig uit de regio (en daarbuiten). Van dit aantal worden 730 woningen ingezet om de programmadoelen in een drietal buurgemeenten tot 2020 te kunnen verwezenlijken.

 

Zeker tot 2025 behelst de gemeentelijke woningbouwopgave gemiddeld zo'n 1.000 woningen per jaar, dit gecorrigeerd voor circa 200 w/jr. sloop. De effectieve vraag –uitgeoefend door de woonconsument– ligt momenteel lager als gevolg van de crisis, in verband waarmee een gemeentelijke bouwprogramma van gemiddeld 850 woningen per jaar tot 2020 wordt aangehouden. Tilburgse woningbouwplannen passen binnen de regionaal afgestemde bouwopgave, conform Bro 3.1.6, zo ook dit plan.

 

Het project aan de Distlerstraat vormt de laatste fase herstructurering van het Quirijnstok-gebied. Hierdoor is er slechts een beperkte sprake van uitbreiding van de woningvoorraad. In de paragraaf Volkshuisvesting is weergegeven hoe de regionale woonbehoefte is toebedeeld aan de gemeente Tilburg. Op lokaal niveau is behoefte aan vormen van groen-stedelijk wonen. Juist in een gebied dat gekenmerkt wordt door stedelijk-buiten-centrum wonen, is groen-stedelijk wonen wenselijk. De nieuwe ontwikkeling zorgt voor transformatie van het gebied en is een gewenste aanvulling op de al gerealiseerde woningdifferentiatie en voorziet in een concrete behoefte.

 

Trede 2: Is (een deel van) de regionale behoefte op te vangen binnen het bestaand stedelijk gebied?

Door de bouw van de woningen aan de Distlerstraat wordt ruimte gecreëerd in binnenstedelijk gebied. De regionale behoefte wordt daarmee opgevangen binnen bestaand stedelijk gebied. Trede 3 is daarom niet meer van toepassing.

 

Conclusie

Er is sprake van een regionale behoefte, welke wordt opgevangen binnen het bestaand stedelijk gebied. Hiermee is toepassing geven aan art. 3.1.6 Bro.

 

3.3 Provincie

 

3.3.1 Structuurvisie

Op 19 maart 2014 is de Structuurvisie ruimtelijke ordening 2014 in werking getreden. Deze structuurvisie is een actualisatie van de visie die op 1 oktober 2010 werd vastgesteld door Provinciale Staten.

In de Structuurvisie geeft de provincie de hoofdlijnen van het ruimtelijk beleid tot 2025 (met een doorkijk naar 2040). De visie is bindend voor het ruimtelijk handelen van de provincie, maar bindt gemeenten niet rechtstreeks. Het is de basis voor de wijze waarop de provincie de instrumenten inzet die de Wet ruimtelijke ordening biedt. De visie geeft een ruimtelijke vertaling van de opgaven en doelen uit de Agenda van Brabant. Daarnaast ondersteunt de structuurvisie het beleid op andere provinciale beleidsterreinen, zoals het economisch-, mobiliteits-, sociaal-, cultureel-, milieu- en natuurbeleid.

De nieuwe structuurvisie is opgetrokken rondom drie onderwerpen. Dat zijn:

De kwaliteit van het landschap;

De ontwikkeling van het buitengebied;

De regionale verstedelijking.

 

Inhoud van de Structuurvisie
Deel A

Deel A bevat de hoofdlijnen van het beleid. Op basis van trends en ontwikkelingen heeft de provincie haar ruimtelijke belangen gedefinieerd en ruimtelijke keuzes gemaakt. In haar sturing biedt zij gemeenten meer ruimte om afwegingen te maken in een aantal vooraf gestelde kaders. Daarnaast zet de provincie zelf een aantal ontwikkelingen in gang. De provinciale filosofie is: ‘Samenwerken aan kwaliteit’. De provincie realiseert haar doelen op vier manieren: door regionaal samen te werken, te ontwikkelen, te beschermen en te stimuleren.

Deel B

In deel B staan de ambities, het beleid en de uitvoering voor de vier ruimtelijke structuren: de groenblauwe structuur, het landelijk gebied, de stedelijke structuur en de infrastructuur. Voor iedere structuur formuleert de provincie ambities en beleid. Per beleidsdoel is aangegeven welke instrumenten de provincie inzet om haar doelen te bereiken.

 
Deel C

Deel C betreft het deel van de Interimstructuurvisie, dat vanaf 1 januari 2011 van kracht blijft. Het is de onderbouwing voor locatiekeuze, nut en noodzaak van de concrete ontwikkelprojecten Logistiek Park Moerdijk (LPM) en Agro & Food Cluster West-Brabant (AFCWB).

Uitwerking van de Structuurvisie
De provincie gaat geen aparte ruimtelijke visie op het landschap ontwikkelen, maar geeft die onder andere vorm in de Uitwerking gebiedspaspoorten. Daarin beschrijft de provincie welke landschapskenmerken zij op regionaal niveau van belang vindt en hoe deze versterkt kunnen worden. In de uitwerking beschrijft de provincie twaalf Brabantse landschapstypen. Voor elk landschapstype geeft zij de kenmerkende landschapskwaliteiten en haar ambitie om deze kwaliteiten te versterken bij nieuwe ontwikkelingen. Hiermee wil de provincie gemeenten en initiatiefnemers stimuleren om de kwaliteit van het Brabantse landschap te versterken. De Uitwerking gebiedspaspoorten is niet verplichtend, maar biedt een handreiking. Tilburg ligt in het gebiedspaspoort van De Meierij.

Daarnaast zijn er deelstructuurvisies opgesteld. Deelstructuurvisies bevatten de onderbouwing van een locatiekeuze, visie op een thema of inrichting van een gebied. De huidige deelstructuurvisies zijn niet van toepassing op Tilburgs grondgebied.

3.3.2 Verordening ruimte Noord-Brabant 2014

Provinciale Staten hebben op 7 februari 2014 de Verordening ruimte 2014 vastgesteld. Deze verordening is op 19 maart 2014 in werking getreden.

In de Verordening ruimte staan regels waarmee een gemeente rekening moet houden bij het ontwikkelen van bestemmingsplannen. In tegenstelling tot de provinciale Structuurvisie bindt de Verordening ruimte de gemeenten wèl rechtstreeks.

 

Relatie met de structuurvisie
De onderwerpen die in de verordening staan, komen uit de provinciale structuurvisie. Daarin staat wat de provincie van belang vindt en hoe de provincie die belangen wil realiseren. De verordening is daarbij een van de manieren om die provinciale belangen veilig te stellen.

 

Inhoud
Belangrijke onderwerpen in de Verordening ruimte zijn:

• ruimtelijke kwaliteit;

• stedelijke ontwikkelingen;

• natuurgebieden en andere gebieden met waarden;

• agrarische ontwikkelingen, waaronder de zorgvuldige veehouderij;

• overige ontwikkelingen in het buitengebied.

Voor een paar onderwerpen zijn in de verordening regels opgenomen die rechtstreeks doorwerken naar de vergunningverlening bij gemeenten.

 

Wijzigingen en ontheffingen
In de verordening is voor een aantal onderwerpen de mogelijkheid opgenomen om de grens van een gebied te wijzigen. Daarnaast is er een algemene ontheffingsmogelijkheid opgenomen. Ook kunnen gemeenten om wijziging van de begrenzing van gebieden verzoeken, zonder dat de verordening daarvoor regels stelt: de jaarlijkse actualisering.

 

Het plan is gelegen in bestaande stedelijk gebied.

 

3.4 Gemeente

 

3.4.1 Ruimtelijke Structuurvisie Tilburg 2020

De Ruimtelijke Structuurvisie Tilburg 2020 is een integraal ruimtelijk plan voor de gehele gemeente Tilburg. Deze visie is de opvolger van het 'Stadsbeheerplan Tilburg' uit 1990. De structuurvisie is de ruimtelijke vertaling en onderlinge afstemming van de ambities van de gemeente Tilburg op de gebieden wonen, werken, voorzieningen, recreatie, mobiliteit, natuur, water en landbouw tot 2020. 'Tilburg, stad van contrasten' vormt het leidende thema voor de ruimtelijke ontwikkeling en dus het ruimtelijk beeld in de toekomst; contrasten tussen stad en landschap, tussen de stad en de omliggende dorpen, maar ook tussen de stedelijke en de dorpse elementen in de stad. De ruimtelijke contrasten, die Tilburg karakteriseren, maken de kwaliteiten van de stad zichtbaar. Kiezen voor het benutten en versterken van deze kwaliteiten betekent een verbijzondering van Tilburg ten opzichte van de andere grote steden in Noord-Brabant: een prettige stad om in te verblijven met een goed voorzieningenniveau, woningen en arbeidsplaatsen voor alle geledingen van de bevolking en gelegen in een blijvend groene omgeving.

De speerpunten van de Ruimtelijke Structuurvisie zijn de volgende:

1. het buitengebied van Tilburg is gevarieerd en wordt behouden en verder versterkt;

2. primair wordt de invulling van de verstedelijkingsopgave gezocht in het bestaand stedelijk gebied (binnen de tangenten). Soms is benutting van het buitengebied echter onvermijdelijk, bijvoorbeeld om de vereiste variatie in woonmilieus aan te bieden. Ruimtelijke ingrepen in het buitengebied zijn altijd kleinschalig en worden alleen gerealiseerd op die plaatsen die op grond van de bestaande kwaliteiten van water, bodem, ecologie en cultuurhistorie zijn geselecteerd;

3. de kenmerkende ruimtelijke structuur van oude linten en historische driehoekige pleinen blijft altijd herkenbaar. Op enkele plaatsen in de stad wordt op verantwoorde wijze geïntensiveerd. Op plekken met een hoge dynamiek is hoogbouw toegestaan;

4. de noodzakelijke intensivering van het stedelijk gebied mag niet ten koste gaan van het structurele groen in de stad.

De Ruimtelijke Structuurvisie Tilburg 2020 is door de gemeenteraad vastgesteld in januari 2005.

 

3.4.2 Overige gemeentelijke structuurvisies

Tilburg kent één thematische structuurvisie, de Structuurvisie Water en Riolering Tilburg (SWR). Hierin is opgenomen het Gemeentelijk Rioleringsplan (GRP), waarin Tilburg haar beleidsmatige invulling geeft aan de gemeentelijke zorgtaken voor afval-, hemel-, en grondwater. Deze zorgplichten zijn gewijzigd per 1 januari 2008, waardoor gemeentelijke taken zijn uitgebreid. Daarnaast heeft Tilburg er expliciet voor gekozen overige waterdossiers te actualiseren en eveneens op te nemen in de structuurvisie.

 

Hoofdstuk 4 Thematische beleidskaders

 

4.1 Inleiding

 

In dit hoofdstuk volgt een beschrijving van de bij het opstellen van dit bestemmingsplan van kracht zijnde beleidskaders ten aanzien van de in relatie tot het plan relevante thema´s. Daar waar nodig, wordt dieper ingegaan op de keuzes die in het plan zijn gemaakt op basis van deze kaders. Aan de onderwerpen Milieu en Water zijn aparte hoofdstukken gewijd.

 

4.2 Stedenbouwkundige aspecten en welstand

 

4.2.1 Welstand

Bouwplannen moeten worden getoetst aan ´redelijke eisen van welstand´, zo zegt de Woningwet. Naast het bestemmingsplan is het welstandsbeleid een middel om de ruimtelijke kwaliteit van de publieke omgeving te waarborgen bij de vele bouwplannen die in de stad worden gerealiseerd. Sinds 1 juli 2004 moet iedere gemeente de gehanteerde welstandscriteria vastleggen in een Welstandsnota, die door de raad moet worden vastgesteld. In Tilburg is dat in juni 2004 gebeurd, onder de titel ´Welstandsnota 2004. Meer aandacht waar dat moet, meer vrijheid waar dat kan´.

 

Op 19 december 2011 heeft de gemeenteraad besloten tot actualisering van de Welstandsnota 2004. Voor een gedetailleerde beschrijving van de thans geldende regeling wordt verwezen naar de Welstandsnota 2004 en het raadsbesluit van 19 december 2011.

 

Verder heeft de raad in mei 2011 besloten om een omgevingscommissie in te stellen. Deze commissie is op 1 januari 2012 van start gegaan en vervangt drie voormalige adviescommissies, te weten de Welstandscommissie, de Monumentencommissie en de Adviescommissie Stedelijk Groen.

 

4.3 Archeologie, cultuurhistorie en monumentenzorg

 

4.3.1 Archeologie

 

4.3.1.1 Nota 'Grond voor het verleden'

Op 1 september 2007 is de Wet op de archeologische monumentenzorg (Wamz) in werking getreden. Hiermee is het Verdrag van Malta uit 1992 in de Nederlandse wetgeving geïmplementeerd. Dit betekent onder meer het volgende:

• de introductie van het veroorzakersprincipe, waardoor de kosten van archeologisch onderzoek verhaald kunnen worden op de verstoorder;

• de verankering van de archeologische monumentenzorg in de ruimtelijke ordening.

Met de komst van de wet wijzigt het archeologiebestel in Nederland met name voor de overheidsorganen sterk. De nota 'Grond voor hetverleden' (2007) is het beleidsplan voor het Tilburgse archeologiebeleid.

 

4.3.1.2 Archeologisch en cultuurhistorisch bureauonderzoek

De standaard archeologische en cultuurhistorische inventarisatie ten behoeve van het onderhavige bestemmingsplan is uitgevoerd door Fontys-Bilan te Tilburg (hier naam onderzoek invullen) en is tot stand gekomen op basis van verschillende bronnen.

De volgende werkinstrumenten zijn hoofdzakelijk gebruikt bij het archeologische deel van bureauonderzoek:

• De Indicatieve Kaart Archeologische Waarden (IKAW) van de Rijksdienst voor het Oudheidkundig Bodemonderzoek;

• de database van de Rijksdienst voor het Oudheidkundig Bodemonderzoek (Archis, Archeologisch informatiesysteem);

• de Archeologische Monumenten Kaart (AMK).

Naast deze bronnen is gebruik gemaakt van de Archeologische Waarschuwingskaart Tilburg (ARWATI) en het databestand van het Regionaal Archief Tilburg (RAT). Op grond van de beschikbare gegevens wordt een goed beeld verkregen van de algemene archeologische verwachtingswaarde in het plangebied. Dit beeld wordt verder aangescherpt door een landschapsanalyse en door gebruik van lokale bronnen. De landschapsanalyse is opgesteld aan de hand van onder andere de geomorfologie en de bodem, maar ook door het interpreteren van bijvoorbeeld de (vroegere) infrastructuur en lokale archeologische waarnemingen. Om de historische ontwikkelingen in het plangebied in een breder kader te kunnen plaatsen, werd eerst de ontwikkelingsgeschiedenis van Tilburg in het algemeen onderzocht en vervolgens die van het plangebied in detail. De lokale bronnen omvatten onder andere historische kaarten, architectuurfoto´s en luchtfoto´s en geschreven bronnen waaronder plaatsbeschrijvingen en veldnamen, bebouwingsgegevens en veldverkenningen. Landschappelijke, archeologische en (cultuur)historische gegevens werden in het onderzoek samengevoegd tot een reconstructie van de ontwikkelingsgeschiedenis van het plangebied. De reconstructie werd vervolgens vertaald naar een archeologische verwachtingswaarde voor het plangebied, die nader kon worden gespecificeerd door er bodemverstorende activiteiten zoals wegen- en huizenbouw bij te betrekken.

 

4.3.1.3 Historische geografie plangebied

• Ligging: het plangebied ligt in het noordoosten van de bebouwde kom van Tilburg, aan westelijke zijde van de wijk Quirijnstok;

• geomorfologie: Het gebied Tilburg-Noord kan op basis van de bodem worden beschouwd als een gebied met redelijk goede landbouwgronden die op sommige plaatsen vermoedelijk al vroeg zijn ontgonnen. Deze ontginning verliep van zuid naar noord waarbij steeds meer heideterrein werd omgezet in landbouwgrond. Daarnaast lagen in dit deel van Tilburg enkele (geïsoleerde) ontginningshoeven (zogenaamde Einzelhöfe) die waarschijnlijk al eerder delen van de heide hadden ontgonnen;

• het gebied maakte deel uit van een reeks akkers- en weilanden die zich vanaf het 'centrum' van Tilburg uitstrekte naar het noorden, deels tot aan de grens met Udenhout;

• bodemgesteldheid: het plangebied is gelegen in een gebied dat wordt gekenmerkt door veldpodzolgronden met leemarm en zwak lemig fijn zand;

• de Kouwenberg, Quirijnstok en Vijfhuizen zijn buurtschappen van de voormalige herdgang De Heikant. De Kouwenberg ligt oostelijk van de Noorderplas, tussen de Kalverstraat en waterloop De Middelste Brug. Ze komt al in 1382 voor als Caudenberghe. De kaart van Diederik Zijnen (1760) geeft de benaming Kouwenberg. Quirijnstok lag in het uiterste noordoosten van De Heikant. In 1518 was er sprake van een 'heijvelt bij sunte quirijnstock'. Sint Quirinus werd vroeger in Tilburg vereerd, omdat hij bescherming bood tegen onder meer huidziekten en de pokken. 'Stok' heeft hier de betekenis van veldkapelletje of een paal met de beeltenis van Quirinus. De kortste weg van Tilburg naar Udenhout ging vroeger over de nog steeds bestaande Quirijnstokstraat. Vijfhuizen ligt iets ten noorden van de Kouwenberg. In 1420 heette het hier al 'die vijf huse';

• ter hoogte van het plangebied was het gehucht Kwadenhoek gelegen. Waarschijnlijk betreft het hier verspreid gelegen sporadische agrarische bebouwing. De naam van het gehucht verwijst vermoedelijk naar de slechte bodemgesteldheid ter plekke. In het eerste kwart van de twintigste eeuw verdwijnt de bebouwing geheel;

• historisch en huidig landgebruik: de kaart van Diederik Zijnen uit ca. 1760 laat zien dat het oostelijk deel van het plangebied daarvoor in gebruik was als enigszins laaggelegen heidegebied is beplant met naaldbossen;

• de wijk Quirijnstok werd vanaf 1969 aangelegd als de laatste uitbreidingswijk van Tilburg Noord na Stokhasselt en Heikant. In verband met de aanleg van deze wijken is het plangebied grotendeels geëgaliseerd.

 

4.3.1.4 Verwachtingswaarde plangebied

• IKAW: het plangebied is niet gekarteerd op de IKAW van de RCE;

• ArWaTi: het plangebied ligt op de ArWaTi in een gebied met hoge verwachting;

• het plangebied ligt niet in of grenst niet aan een AMK-Terrein;

• ARCHIS en RAT: In het plangebied zijn geen vondstmeldingen bekend;

• naar aanleiding van de herziening van het beheerbestemmingsplan is door Fontys Hogescholen-BILAN in 2005 een cultuurhistorisch en archeologisch bureauonderzoek uitgevoerd; Tilburg, Van den Hoek tot de Rauwe Braken, Tilburg - Heikant Quirijnstok, Archeologisch en cultuurhistorisch bureauonderzoek (1572-3194-2005). Uit het onderzoek blijkt dat het gebied zowel op het vlak van landschappelijke evolutie als op het vlak van urbanisatie een rijke geschiedenis achter de rug heeft;

• naar aanleiding hiervan is in 2005 door Fontys Hogescholen-BILAN een proefsleuvenonderzoek uitgevoerd voor het grootste deel van het gebied: Tilburg (NB) Quinrijboulevard. Proefsleuvenonderzoek, rapportnr. 2005. Er werden geen oudere dan achttiende-eeuwse archeologische indicatoren aangetroffen. Door de grote fragmentatie en de verstoring in 1965 worden de archeologische restanten als niet behoudenswaardig beschouwd;

• in 2013-2014 is door de Grontmij archeologisch onderzoek in het plangebied Verbuntterrein uitgevoerd (Archeologisch bureauonderzoek en IVO-O plangebied Verbuntterrein te Tilburg, gemeente Tilburg, GRONTMIJ archeologische rapporten 1285). Ook hier werden geen behoudenswaardige archeologische indicatoren aangetroffen;

• de verstoring van de bodem en het ontbreken van relevante archeologische indicatoren maken dat de archeologische verwachting in het gehele plangebied bijgesteld kan worden tot laag of geen. Archeologisch vervolgonderzoek is op de planlocatie dan ook niet meer zinvol of noodzakelijk en evenmin wordt aanbevolen om aan delen van het plangebied de dubbelbestemming waarde archeologie toe te kennen.

 

4.3.2 Cultuurhistorie en monumentenzorg

Het gemeentelijk beleid is erop gericht om bestaande cultuurhistorische en architectonische kwaliteiten te handhaven en nieuwe toe te voegen. Hierbij zijn vooral de Monumentenwet, de gemeentelijke Monumentenverordening en de lijst van gemeentelijke monumenten het kader.

 

4.3.2.1 Waardevolle structuren

Lijnen (historische assen, linten,…): ter hoogte van de huidige Leharstraat, waar Mole Einde begon, liep een wegtracé naar De Heikant en vervolgens, via de Rugdijk, naar de gehuchten De Schans en Quirijnstok. Vandaar ging de weg verder naar het noordoosten richting Udenhout. De huidige Jac. Van Vollenhovenlaan heette tot 1977 de Heikantsebaan. Het zuidoostelijke deel van Quirijnstok wordt doorkruist door de Caurijt, soms ook wel aangeduid als de Heikantse waterloop; een inmiddels grotendeels ondergronds gekanaliseerde waterloop die ontspringt op het akkercomplex De Schijf en die via het Goirke afwaterde naar het oosten. Iets ten zuiden van het plangebied is het tussen 1917 en 1923 aangelegde Wilhelminakanaal gelegen.

Historisch groen: ruim ten noordoosten van het plangebied liggen de restanten van de Nieuwe Warande, een vanaf het midden van de achttiende eeuw aangelegd productiebos dat in de loop van de twintigste eeuw opgesplitst, verkocht en grotendeels gerooid werd. In 1974 werd gestart met de aanleg van het Quirijnstokpark dat iets ten noordoosten van het plangebied ligt.

 

4.3.2.2 Waardevolle objecten

In of in de directe nabijheid van het plangebied liggen geen beschermde monumenten en MIP-panden. De bestaande vooroorlogse bebouwing werd bij de aanleg van de wijk Quirijnstok in de jaren vanaf 1965 nagenoeg geheel gesloopt.

 

4.3.2.3 Beschermd stads- en dorpsgezicht

Pal ten westen van het plangebied bevindt zich het in 1982 als zodanig aangewezen beschermde stadsgezicht Oude Heikant. De kernwaarden van dit beschermde gezicht zijn gelegen in de bebouwingskarakteristieken en structuur rondom De Schans, waar zich een nog gave bewoningskern uit de tweede helft van de negentiende eeuw bevindt. In het huidige plan zal er aan de noordwestelijke rand van dit beschermde stadsgezicht op kleine schaal nieuwbouw verrijzen. Deze planontwikkeling heeft vanwege de perifere ligging geen negatieve effecten op de karakteristieken van het stadsgezicht en er zullen geen zichtlijnen of structuren worden aangetast.

 

Met deze aanwijzing wordt beoogd de in het gebied voorkomende aanwezige cultuurhistorisch en architectonische waarden en stedenbouwkundige structuur te waarborgen. Het beschermde gebied heeft de dubbelbestemming Waarde-Cultuurhistorie gekregen. Deze dubbelbestemming brengt een omgevingsvergunningplicht voor het uitvoeren van werken, geen bouwwerken zijnde, en werkzaamheden alsmede bijzondere (beperkende) bouwregels met zich.

 

4.4 Volkshuisvesting

 

4.4.1 WoonVisie en Kwalitatief WoningBehoefteOnderzoek/KWBO

Het gemeentelijk woonbeleid volgt primair uit de vierjaarlijkse WoonVisie. Hierin komen thema's en trends in het wonen aan de orde, worden actuele knelpunten geduid en worden de woonopgaven voor de komende jaren benoemd. In de vastgestelde Woonvisie 2011 t/m 2014 is aangegeven dat –ondanks accentverschuiving naar de bestaande woningvoorraad– de nieuwbouwopgave voor Tilburg nog steeds een belangrijk thema is, gegeven de natuurlijke aanwas, gezinsverdunning en immigratie.

 

Centraal in de WoonVisie –met de horizon op 2020– staat de gemeentelijke opgave te voorzien in een voldoende gedifferentieerd woningaanbod, zodat zo veel mogelijk inwoners passende woonruimte kunnen vinden. Om meer aansluiting te vinden bij de huidige en toekomstige woonbehoeften/ klantvraag wordt gebruik gemaakt van een woonmilieutypologie. Hierbij wordt primair –naar analogie van de rijksoverheid– onderscheid gemaakt in vijf woonmilieus: Centrum-Stedelijk, Stedelijk-buiten-centrum, Groen-Stedelijk, (Centrum-)Dorps en Landelijk. Per stadsdeel/gebied wordt aangegeven in welke richting het zich moet ontwikkelen om aan de gewenste woonmilieuvariatie te kunnen voldoen. Per stadsdeel (/binnengemeentelijk woningmarktgebied) wordt aangegeven in welke richting het zich moet ontwikkelen om aan de gewenste woonmilieuvariatie te kunnen voldoen.

 

In het (deel)plangebied Quirijnstok/Distlerstraat is rekening gehouden met deze woonmilieu(differentiatie)opgave, in dit geval het voorzien in de vraag naar Groen-Stedelijk wonen, i.c. wonen in relatief lage dichtheid in groene omgeving met wijkvoorzieningen in de nabijheid. Het periodieke Kwalitatief WoningBehoefte-Onderzoek/KWBO (elke vier jaar, meest recent 2012) toont de behoefte aan Groen-Stedelijk woonmilieu duidelijk aan. Zo blijkt van de verhuisgeneigde burgers veruit de grootste groep (43%) zich te richten op wonen in een groenstedelijke woonomgeving. Tot en met 2023 betekent dat een woningvraag van circa 4.300 woningen in dit woonmilieutype.

 

Voldoende differentiatie aan woonmilieus en woningen is nodig om aan de vraag(variatie) van de woonconsument tegemoet te kunnen komen. Juist in stadsdeel Noord met een overheersend Stedelijk-buiten-centrum woonmilieu, is een groen-stedelijke ontwikkeling op de locatie Quirijnstok/Distlerstraat passend in de transformatieopgave in dat gebied. De bouw van 41 beleggershuurwoningen is een gewenste aanvulling op de al gerealiseerde woningdifferentiatie en voorziet in een concrete behoefte.

 

4.4.2 Woonkwaliteiten

Naast woonmilieudifferentiatie is meer variatie in het aanbod van nieuwbouwwoningen geboden. Enerzijds komt dit voort uit de maatschappelijke ontwikkelingen als individualisering, ontgroening & vergrijzing, anderzijds heeft dit te maken met de verander(en)de klantvraag, die ook steeds kwalitatiever van aard is. Aspecten waarop met name sturing plaatsvindt, zijn het aandeel appartementen in bouwplannen, het percentage goedkope (huur)woningen, de beschikbaarheid van kavels voor (collectief) particulier opdrachtgeverschap / eigenbouw, het percentage levensloop-bestendige nieuwbouw en het voldoen aan het Politiekeurmerk Veilig Wonen.

 

(PkVW)Levensloopbestendige nieuwbouw(/ wonen met zorg)

De gemeente stimuleert de bouw van aanpasbare / levensloopbestendige woningen om de variëteit in woonbehoeften (ook in de tijd) te faciliteren. Het gaat daarbij bijvoorbeeld om de combinatie woon/werk of de combinatie wonen&zorg. Daarmee wordt bereikt dat woningen gedurende hun gehele levensloop in de veranderende woonbehoefte kunnen voorzien, wat in het algemeen ten goede komt aan de waarde van de woning. Voorts draagt dit ertoe bij dat woningen tenminste toegankelijk/bezoekbaar zijn voor mensen met een fysieke beperking.

 

De huisvesting van mensen met een beperking/zorgbehoefte (m.n. ouderen en gehandicapten) is een belangrijk aandachtspunt van het Tilburgse woonbeleid. Een belangrijke doelstelling is dat deze groep zoveel mogelijk gemengd met de overige bevolking kan wonen. Daarom dient –in relatie tot de vergrijzing en de zelfredzaamheid van burgers– tenminste 40% van de nieuwbouwwoningen “levensloopbestendig” te worden ontwikkeld, dan wel daartoe eenvoudig aanpasbaar te zijn. Dat wil zeggen dat de "primaire ruimten", i.c. woonkamer, keuken, hoofdslaapkamer en badkamer/toilet, gelijkvloers (te maken) zijn op entreeniveau van de woning.

 

Daarenboven bestaat het streven dat er voldoende welzijns- en zorgdiensten in de nabijheid zijn, dan wel gerealiseerd worden. Hiertoe is het concept van de Servicewijken/woonservicezones ontwikkeld, waarbij woon-, welzijn- en zorgdiensten op gebiedsniveau optimaal op elkaar zijn afgestemd. Bij nieuwe (uitleg)locaties dient invulling aan dit concept te worden geven.

 

In het plan Distlerstraat wordt aan de doelstelling/streefwaarde van minimaal 40% levensloop-bestendige nieuwbouw invulling gegeven. Zie voor concrete ontwerphandreikingen de Werkwijzer Levensloopbestendigheid & toegankelijkheid 2.1.

 

Voorts ligt het plangebied binnen de invloedssfeer van de woonservice-ontwikkelingen in stadsdeel Noord, i.c. MFA De Symfonie.

 

Politiekeurmerk Veilig Wonen

Het Politiekeurmerk Veilig Wonen (PkVW) is een keurmerk dat afgegeven wordt voor woningen, complexen en buurten die voldoen aan een voorgeschreven pakket van eisen rond inbraak- en brandpreventie, sociale veiligheid en leefbaarheid. Het Politiekeurmerk Veilig Wonen bestaat eigenlijk uit twee keurmerken, namelijk een voor nieuwbouw en een voor bestaande bouw.

 

Als uitgangspunt voor alle nieuwbouwprojecten in Tilburg geldt dat het Politiekeurmerk dient te worden toegepast (i.c. certificering plaatsvindt), zowel op woningniveau, als ook op het niveau van de woonomgeving.

Het plan Distlertraat zal aan het Politiekeurmerk voldoen.

 

4.5 Groen en speelruimte

 

4.5.1 Bomennota Tilburg boomT

Bomen staan steeds meer onder druk van de stad. De verwachting is dat in de loop van de tijd steeds meer bomen of zelfs complete bomenstructuren kunnen uitvallen als gevolg van deze stedelijke druk. Dit beeld is onwenselijk. Bomen dienen juist een toegevoegde waarde aan stedelijke ontwikkelingen te bieden. Om er niet te laat achter te komen dat er teveel bomen op cruciale plekken voor stedelijke ontwikkelingen zijn gesneuveld en om een kwalitatief hoogwaardig bomenbestand te behouden is het noodzakelijk om belangrijke zaken rondom bomen goed te regelen en vast te leggen. Om deze reden is de Boomwaardezoneringskaart (Bwz-kaart) opgesteld, die deel uitmaakt van de Bomennota Tilburg boomT. Deze kaart doet uitspraken over de huidige openbare bomen in het stedelijk gebied van de gemeente Tilburg. Op de Bwz-kaart worden de boomzones die belangrijk zijn voor de structuur van de stad weergegeven; zones met bomen met een hoofdwaarde, nevenwaarde, basiswaarde of stadsecologie. Voor deze zones zijn criteria opgesteld o.a. met betrekking tot het verlenen van omgevingsvergunningen, onderhoud en beheer en straatbeeld. Door middel van de Bwz-kaart wordt duidelijk waar er kansen liggen voor openbare bomen; bomen die op de Bwz-kaart staan krijgen extra bescherming, intensiever onderhoud/beheer, bescherming tegen kap, herplantplicht e.d.

 

Boomwaardezoneringskaart

 

Maatregelen in bestemmingsplan

De Bwz-kaart dient gebruikt te worden als basis bij alle nieuwbouw-, herontwikkelings- of herstructureringsplannen in de bestaande stad waar huidige openbare bomen mee gemoeid zijn. In het bestemmingsplan wordt de Bwz-kaart aangeduid als Boomwaardekaart. Bomen met een hoofdwaarde, bomen van de 1e categorie en monumentale bomen zijn op een bijlagekaart (boomwaardekaart) bij dit bestemmingsplan opgenomen. In de regels wordt verwezen naar deze kaart. Bomen met een hoofdwaarde en bomen van de 1e categorie zijn daarop weergegeven als "potentieel waardevolle boom". Monumentale bomen staan als zodanig aangegeven. De juridisch-planologische bescherming bestaat uit een bouwverbod en een omgevingsvergunningplicht voor het uitvoeren van werken, geen bouwwerken zijnde, en werkzaamheden binnen een straal van respectievelijk 8 en 15 m vanuit het hart van de desbetreffende boom.

 

4.5.2 Nota Groen

De Nota Groen, vastgesteld door de gemeenteraad op 19 april 2010, vormt de herziening van de Groenstructuurplannen uit 1992 en 1998. Tilburg wil zich in de toekomst blijven profileren als een groene stad waar het goed wonen en werken is. Tilburg moet in 2020 een stad zijn waar zowel haar inwoners, bezoekers als bedrijven een aantrekkelijk groene woon- en werkomgeving hebben en waar de recreatieve omgeving wordt ervaren als een kwaliteit van de gemeente. Tilburg streeft er dan ook naar een kwalitatief hoogwaardige groenstructuur duurzaam te ontwikkelen en deze veilig te stellen binnen de stedelijke context. Om dit te bereiken wil het gemeentebestuur de Tilburgers letterlijk en figuurlijk dichter bij groen brengen. Op hoofdlijnen betekent dit:

1. inzet op buitenstedelijke groengebieden en het groene netwerk;

2. het tot zijn recht laten komen van de verschillende karakters van het groen (klassiek-, recreatief- en natuurlijk groen);

3. het versterken en behouden van het natuurlijk groen.

In 2012 is het bijbehorende Uitvoeringsprogramma Groen en Biodiversiteit vastgesteld.

 

4.5.3 Nota biodiversiteit

Biodiversiteit omvat de totale verscheidenheid van alle levende planten en dieren op aarde. De biodiversiteit neemt wereldwijd af. Het doel van de nota is de biodiversiteit in de gemeente Tilburg te verhogen en beter te beschermen.

De visie is gericht op twee niveaus. Het eerste niveau is de flora & fauna, het tweede niveau is gericht op de mensen. Voor de flora en fauna wordt ingestoken op drie strategieën, namelijk vergroten, verbinden en versterken. Voor de realisatie van duurzame habitatnetwerken zal vaak gekozen worden voor een combinatie van deze strategieën. In de eerste plaats is dat het vergroten van leefgebieden. In de tweede plaats kan een duurzaam netwerk ontstaan door gelijksoortige leefgebieden met elkaar te verbinden. Tenslotte kan ingezet worden op het verbeteren van de kwaliteit van leefgebieden.

Voor de mensen is natuurbeleving vooral ook van belang in de stad. Door middel van de groene lijnen en de groene gebieden in de stad, kunnen we dicht bij huis ook genieten van de natuur. Als de groene lijnen en groene gebieden helemaal op orde zijn kunnen de planten en dieren tot in de tuin of op het balkon waargenomen worden.

In de nota worden vijf verschillende landschapstypen onderscheiden (agrarisch landschap, beekdallandschap, heide- en boslandschap, landgoederenzone en stedelijk gebied). Per landschapstype wordt een algemene beschrijving gegeven met bijbehorende doelstellingen, maatregelen en knelpunten.

 

Doelstellingen nota biodiversiteit

1. De achteruitgang van de biodiversiteit stoppen vanaf 2010, voor het buitengebied én het bebouwde gebied. In het voorjaar van 2010 is met een nulmeting bepaald aan de hand van de flora en faunagegevens die voor handen zijn. Hierna kan jaarlijks de verandering in de biodiversiteit worden bijgehouden.

2. Biodiversiteit 'tot aan de voordeur'. Biodiversiteit verhogen in het openbaar gebied waardoor het letterlijk tot aan de voordeur/ de voortuin van de bewoners van Tilburg komt.

3. In 2020 zijn 50% van alle aangeplante bomen en struiken binnen de bebouwde kom ten gunste van de biodiversiteit. Zo veel mogelijk gebruik maken van autochtoon plantmateriaal met een aanvulling van soorten die een bijdrage leveren aan biodiversiteit door middel van bv. nestgelegenheid, voedsel en/of schuilgelegenheid.

 

4.5.4 Nota Ruimte voor Buitenspelen

Naar aanleiding van de ambities uit de Kadernota Jeugd en de behoefte aan algemene voorwaarden ten aanzien van richtlijnen voor de aanleg van speelplekken is de nota Ruimte voor Buitenspelen (2003) opgesteld. Doel van de nota is dat de jeugd als volwaardige medegebruikers van de openbare ruimte wordt geaccepteerd. Spelen is noodzakelijk voor de ontwikkeling van een kind. De nota geeft o.a. een analyse van de formele speelruimte in Tilburg weer. Algemene voorwaarden ten aanzien van speelruimte (veiligheid, bereikbaarheid, spreiding, ruimtegebruik, inrichting) en programmering van de spelenplannen en inrichtingseisen van speelruimte komen aan de orde. Een minimumnorm voor formele speelruimte wordt gesteld om voldoende speelruimte te kunnen garanderen. Hierbij wordt een onderscheid gemaakt tussen transformatiegebieden (> 50 woningen), nieuwbouw en bestaande bouw.

 

Transformatiegebieden
Er worden twee stappen doorlopen:

1. per hectare uitgegeven gebied wordt 300 m2 van de ruimte gereserveerd voor formele speelruimte;

2. de huidige grondoppervlakte aan formele speelruimte per kind bedraagt voor Tilburg 7,2m². Naar aanleiding van het aantal kinderen woonachtig in het transformatiegebied wordt bepaald hoeveel formele speelruimte er in een wijk/buurt gerealiseerd dient te zijn.

 

Nieuwbouw
Bij nieuwbouwgebieden wordt uitgegaan van stap 1. De inrichting van de formele speelplekken wordt gedaan aan de hand van de actieradius voor speelplekken. In de toekomst zal dit wordt gedaan naar aanleiding van gegevens vanuit het woningbouwprogramma waarmee een schatting gemaakt zal kunnen worden van het aantal kinderen dat in de nieuwbouwwijk komt te wonen (dit wordt in het kader van de uitvoering van de nota Ruimte voor Buitenspelen uitgewerkt).

 

Bestaande stad
Voor de bestaande stad wordt uitgegaan van een standstill-situatie. Dit betekent dat het bestaande oppervlak voor buitenspelen niet (verder) mag afnemen.

Bij nieuwe stedenbouwkundige plannen dient reeds bij de nota van uitgangspunten (programma van eisen) de speelruimtenormering - zoals hierboven beschreven - te worden meegenomen. Dit geldt zowel voor gemeentelijke als particuliere plannen. Op deze manier worden formele speelplekken al vroegtijdig in het ontwerpproces meegenomen.

 

4.6 Verkeer en parkeren

 

4.6.1 Tilburgs Verkeers- en Vervoersplan (Mobiliteit in Balans)

Leefbaarheid en bereikbaarheid staan voorop in het Tilburgs Verkeers- en Vervoersplan (TVVP). Om zich verder te kunnen ontwikkelen moet de stad goed bereikbaar zijn per auto, fiets en openbaar vervoer. De planhorizon van het TVVP is 2015. De kern van de visie is dat de gemeente Tilburg als volgt wil omgaan met de mobiliteit:

Algemeen

1. De gemeente accepteert een groei van verkeer. Echter, de groei mag zich niet overal in dezelfde mate voordoen: groei van het autoverkeer wordt alleen geaccommodeerd op het hoofdnet, waar de verkeersfunctie voorop staat. In de tussenliggende verblijfsgebieden is wonen, werken en winkelen het belangrijkst en moet het verkeer zich daaraan aanpassen. Het gebruik van fiets en openbaar vervoer wordt blijvend gestimuleerd. Tevens dient er meer samenhang te komen tussen de verschillende vervoerswijzen;

2. alle vervoerwijzen moeten een rol kunnen spelen om de groei van de mobiliteit op te vangen. In de stad moeten openbaar vervoer en fiets een belangrijke rol spelen. Deze rol spelen zij ook als schakel in een vervoersketen. Voorwaarde voor succesvol ketenvervoer is een goede samenhang tussen deze vervoerwijzen. De gemeente heeft voor de verschillende vervoerwijzen hoofdnetten vastgesteld, waar een verdere groei van verkeer kan worden opgevangen (hoofdnet auto, hoofdnet openbaar vervoer, hoofdnet fiets, hoofdnet goederenvervoer). Op deze hoofdnetten wordt een goede doorstroming bevorderd. Tevens stelt de gemeente een basisprioriteit vast voor situaties waar de hoofdnetten elkaar kruisen. Voor deze hoofdnetten blijven duidelijke kaders gelden vanuit leefbaarheid en veiligheid.

 

Autoverkeer

3. Bij de vormgeving van het hoofdnet autoverkeer is het principe 'van binnen naar buiten' leidend. Daarbij worden in de stad drie verkeersringen onderscheiden: de Cityring om de binnenstad, de ringbanen en tangenten/rijkswegen. Verkeer dat niet thuishoort op (delen van) een ring wordt gestuurd naar een ring van hogere orde.

4. Voor de ringbanen wordt een studie naar een aangepaste regelstrategie (herwaardering) uitgevoerd. Deze studie naar een betere benutting moet leiden tot uitvoering van maatregelen die de doorstroming op de ringbanen en invalswegen verbetert. Sinds 2010 wordt dynamisch verkeersmanagemental ingezet om de doorstroming te optimaliseren.
   

Parkeren

5. Bij vestiging van nieuwe functies en intensivering van bestaande functies worden de parkeernormen en bijbehorend processchema gehanteerd zoals omschreven in de notitie Parkeernormen Tilburg 2011, vastgesteld juni 2012.

 

Goederenvervoer

6. Tot 2015 groeit het goederenvervoer sterk. Tilburg heeft de ambitie om de regionale functie in overslag en logistiek verder uit te bouwen. Hierbij wordt ernaar gestreefd dat het goederenvervoer het stedelijk wegennet zo beperkt mogelijk belast. De tangenten zullen zo aantrekkelijk moeten zijn ten opzichte van de ringbanen dat het goederenvervoer vanzelf voor deze route kiest. Goederenvervoer over de weg met een herkomst of bestemming in de regio Tilburg moet waar mogelijk worden afgewikkeld om de stad Tilburg heen. De huidige overslagvoorzieningen zijn gevestigd op bedrijventerrein Loven. Daarnaast maakt een aantal bedrijven gelegen aan het Wilhelminakanaal rechtstreeks gebruik van vervoer over water. Tilburg streeft ernaar om de beschikbare multimodale voorzieningen te behouden en bij toenemende vraag verder uit te bouwen. De gemeente ontwikkelt hiertoe een hoofdnet goederenvervoer waarmee een goede uitwisseling tussen vervoerwijzen mogelijk wordt.
   

Mobiliteitsmanagement

7. Om de automobiliteit te beperken probeert de gemeente Tilburg de vraag te beïnvloeden. Hierbij moet gedacht worden aan het verbeteren van het openbaar vervoer en fietsvoorzieningen en het vergroten van overstapmogelijkheden tussen vervoerwijzen. Daarnaast wordt aan vraagbeïnvloeding gedaan door het autoverkeer te reguleren via het doorrekenen van kosten of het opleggen van restricties (bijv. parkeerbeleid). Naast de inzet van de gemeente kunnen vooral bedrijven het nodige doen om de vervoerwijzekeuze voor hun medewerkers en/of bezoekers te beïnvloeden. Dit begint al bij de locatiekeuze van een bedrijf. De gemeente stimuleert de aandacht voor vervoermanagement. Via de wet worden eisen gesteld aan milieuprestaties door bedrijven, onder meer op het vlak van vervoer. De gemeente handhaaft door te controleren op de gestelde eisen. De gemeente stimuleert, faciliteert en handhaaft de uitvoering van vervoermanagement ten aanzien van bedrijven met een grote vervoersstroom, bedrijven in de oude stad (binnen- en aan de ringbanen) en bedrijven op nieuwe bedrijventerreinen.

 

 

 

categorisering wegen

 

4.7 Overige onderwerpen

 

4.7.1 UMTS

Bij besluit van 12 maart 2007 heeft de raad nieuw beleid voor de plaatsing van zendmasten voor mobiele telefoons (GMS en UMTS) vastgesteld.

 

(Internationale) gezondheidsraden geven aan dat zendmasten geen risico vormen voor de gezondheid. Desondanks wil de gemeente Tilburg zendmasten op een zo verantwoord mogelijke manier inpassen. Daarbij wordt onderscheid gemaakt tussen vergunningsvrije en vergunningsplichtige zendmasten.

 

Zendmasten tot vijf meter mogen vergunningsvrij geplaatst worden. Jaarlijks ontvangt de gemeente een plaatsingsplan van de gezamenlijke aanbieders van mobiele telefonie. Daaruit blijkt waar reeds masten zijn geplaatst en waar masten eventueel gewenst zijn. Met aanbieders van mobiele telefonie is de afspraak gemaakt dat zij de masten zo veel mogelijk op ´niet gevoelige bestemmingen´ plaatsen, zoals kantoren, bedrijven en hoogspanningsmasten. Wanneer een aanbieder van mobiele telefonie een mast wenst te plaatsen op een woongebouw, dient dit vooraf gemeld te worden aan de gemeente. Bovendien heeft de aanbieder toestemming nodig van de eigenaar van het betreffende gebouw. Met omwonenden hoeft, volgens de regels uit het nationale zendmastenbeleid, niet gecommuniceerd te worden over de plaatsing van een zendmast.

 

Zendmasten van vijf meter of hoger zijn vergunningsplichtig. Deze masten mogen niet in woonwijken worden geplaatst. Buiten de woonwijk wordt de meest geschikte locatie gezocht, waarbij de criteria uit de nota Zendmasten worden gehanteerd. (Zicht)hinder van masten wordt voorkomen en er is aandacht voor landschappelijke inpassing en esthetiek. Omwonenden ontvangen een bewonersbrief en er vindt eventueel een inloopavond plaats (afhankelijk van de locatie). Wanneer het bevoegde gezag toch besluit een omgevingsvergunning te verlenen voor een zendmast in een woonwijk, dan wordt dit aan de raad gemeld.

 

Hoofdstuk 5 Milieuaspecten

 

5.1 Inleiding

 

Dit hoofdstuk geeft weer hoe milieuaspecten een rol hebben gespeeld bij het opstellen van het voorliggende bestemmingsplan.

 

5.2 Milieuhinder bedrijven

 

Bij het beoordelen van (binnen het plangebied of elders gelegen) de bedrijven welke invloed hebben op het plangebied, is gebruik gemaakt de VNG-brochure Bedrijven en Milieuzonering. De VNG brochure is een richtlijn en vormt geen wettelijk kader. Er is voor deze richtlijn gekozen omdat er verder geen goede andere richtlijnen of kaders voorhanden zijn om milieuzonering goed in ruimtelijke plannen af te wegen. In de VNG-uitgave staan richtafstanden voor geur, stof, geluid en gevaar die gebaseerd zijn op een “gemiddeld” modern bedrijf. Deze richtafstanden gelden vanaf de perceelsgrens (of de opslagvoorziening of installatie) tot aan de gevel van woningen in een ´rustige woonwijk´. Indien het bedrijf afwijkt door grootte, technische voorzieningen et cetera is het mogelijk om gemotiveerd af te wijken van de (indicatieve) afstanden.

Op deze plek zijn in het bestemmingsplan al woningen voorzien. De percelen liggen tussen andere woningen en het park in. De beoordeling van de invloed van verderop gelegen kleinschalige bedrijven en de MFA (Multifunctionele accommodatie) op het woon- en leefklimaat heeft in een eerdere procedure al plaatsgevonden en is dus niet opnieuw bekeken.

 

5.3 Externe veiligheid

 

5.3.1 Inleiding

Externe veiligheid beschrijft de risico's die kunnen ontstaan als gevolg van opslag of handelingen met gevaarlijke stoffen. Dit heeft betrekking op inrichtingen (bedrijven), transportroutes en buisleidingen. Omdat de gevolgen bij een calamiteit groot kunnen zijn, is in wetgeving bepaald wanneer risico's verantwoord moeten worden. Deze zogenoemde verantwoordingsplicht betekent dat in ruimtelijke procedure de keuzes moeten worden onderbouwd én verantwoord door het bevoegd gezag. Hierbij geeft het bevoegd gezag aan in te stemmen met de risico's en de betreffende situatie aanvaardbaar te vinden.

 

De volgende besluiten zijn van belang bij ruimtelijke procedures:

1. Besluit externe veiligheid inrichtingen (Bevi) van 2004 (sindsdien enkele keren aangepast);

2. Besluit transportroutes externe veiligheid (Bevt) van 1 april 2015 opvolger van de circulaire Risiconormering vervoer gevaarlijke stoffen;

3. Besluit externe veiligheid buisleidingen(Bevb) van 1 januari 2011.

 

Daarnaast heeft de gemeente Tilburg een beleidsvisie externe veiligheid vastgesteld met de titel "Veilig en verantwoord ontwikkelen".

 

5.3.2 Verantwoordingsplicht

Bij het opstellen van een bestemmingsplan moet worden beschreven of een ontwikkeling ligt in het invloedsgebied van een risicobron. Per risicobron (transportas, buisleiding of inrichting) is in een besluit vastgelegd wanneer de verantwoordingsplicht moet worden ingevuld en is de inhoud bepaald van de verantwoordingsplicht. Hieronder staat per risicobron beschreven of het plangebied ligt in het invloedsgebied en de relevantie voor de verantwoordingsplicht.

 

In Bijlage 1 Risico-inventarisatie en verantwoording zijn de risicobronnen die relevant zijn (binnen het invloedsgebied liggen) geïnventariseerd. Uit de inventarisatie blijkt dat het plangebied ligt in het invloedsgebied van de spoorlijn Breda-Tilburg en de Burgemeester Bechtweg. De verantwoordingsplicht is hiervoor ingevuld en maakt onderdeel uit van de bijlage.

 

5.3.3 Restrisico en conclusies

Het plangebied ligt binnen het invloedsgebied van de spoorlijn Breda - Tilburg en de Burgemeester Bechtweg. Personen in het plangebied worden aan een externe veiligheidsrisico blootgesteld, ook na maatregelen.

Vanwege de ligging van het bestemmingsplan binnen het invloedsgebied van deze risicobronnen is de verantwoordingsplicht ingevuld (zie Bijlage 1 Risico-inventarisatie en verantwoording Heikant 2007 (Distlerstraat) . Bij de verantwoording is gebruik gemaakt van het standaardadvies van de brandweer Midden -en West Brabant, de relevante adviezen zijn in de verantwoording meegenomen.

• Aangezien het plan op grote afstand ligt van risicobronnen, neemt het groepsrisico niet toe;

• het plan ligt ter hoogte van het spoortracé waar sprake is van overschrijding van de orientatiewaarde

• de bereikbaarheid van het plangebied is goed;

• goede communicatie kan een bijdrage leveren aan de zelfredzaamheid van personen. In Tilburg vindt communicatie plaats via de RISicokaart, en de risicocommunicatie-campagne Denk Vooruit;

• het plangebied ligt in het dekkingsgebied van de WAS-installatie (Waarschuwings -en alarmeringssysteem), dit biedt de mogelijkheid de bewoners tijdig te waarschuwen;

• de bewoners kunnen het plangebied goed ontvluchten;

• bij een incident met een toxische wolk is binnen schuilen vaak de beste oplossing. Bij mechanische ventilatie heeft het de voorkeur dat deze in de meterkast kan worden uitgezet. Hiermee is langdurig verblijf inpandig bij een toxische wolk mogelijk;

• de brandweer voldoet aan de opkomsttijd conform het dekkings -en spreidingsplan.

 

Het bevoegd gezag accepteert de externe veiligheidsrisico's en neemt de verantwoording voor het groepsrisico.

 

5.4 Vuurwerk

 

Binnen het bestemmingsplan zijn geen bestaande verkooppunten en opslagen van consumentenvuurwerk en opslagen van professioneel vuurwerk aanwezig. Burgemeester en wethouders kunnen voor nieuw te vestigen verkoopruimten en opslagen van consumentenvuurwerk en ten behoeve van het uitbreiden, verbouwen en/of verplaatsen van bestaande (buffer)bewaarplaatsen onder voorwaarden ontheffing verlenen van het bestemmingsplan. Bij nieuwvestiging van vuurwerkverkooppunten en/of opslag van consumentenvuurwerk wordt te allen tijde als voorwaarde opgenomen dat de veiligheidscontour zoals opgenomen in het Vuurwerkbesluit op het eigen perceel gesitueerd dient te zijn tenzij de veiligheidscontour zich uitstrekt over openbaar gebied en hierbij geen sprake is van kwetsbare en/of geprojecteerde kwetsbare objecten. Op basis van de veiligheidsafstanden in het Vuurwerkbesluit (Besluit van 22 januari 2002, Staatsblad 33 (2002), houdende nieuwe regels met betrekking tot consumenten- en professioneel vuurwerk) is het niet mogelijk om professioneel vuurwerk op te slaan (en te bewerken) in Tilburg. Er wordt daarom geen medewerking verleend aan nieuwvestiging van vuurwerkbedrijven van professioneel vuurwerk.

 

5.5 Geluid

 

Sinds het einde van de jaren zeventig vormt de Wet geluidhinder (Wgh) het juridische kader voor het Nederlandse geluidsbeleid. De Wgh bevat een uitgebreid stelsel van bepalingen ter voorkoming en bestrijding van geluidshinder door wegverkeer, railverkeer en industriële activiteit. Het stelsel is gericht op het voorkomen van nieuwe geluidgehinderden.

 

5.5.1 Wegverkeerslawaai

Binnen het plangebied zijn geluidgevoelige bestemmingen gelegen. Het betreft 41 woningen.

De woningen liggen binnen de geluidzone van de Vlashoflaan. De overige wegen in de directe omgeving zijn 30 km/h wegen.

 

Met het verkeersmodel VL2022 is een berekening uitgevoerd naar de optredende geluidbelasting vanwege de Vlashoflaan. Hierbij is uitgegaan van een verkeersintensiteit van ruim 6000 motorvoertuigen per etmaal (6034 mvt/dag- prognosejaar 2025).

 

Uit de berekening blijkt dat de maximaal optredende geluidbelasting vanwege de Vlashoflaan op de twee noordelijk gelegen bouwblokken 53 dB bedraagt. Voor de overige bouwblokken wordt voldaan aan de voorkeurs grenswaarde uit de Wet geluidhinder.

 

In onderstaand plaatje zijn de berekende geluidbelastingen weergegeven. De geluidbelasting is weergegeven inclusief aftrek ex artikel 110g Wgh.

 

 

 

De in de nabijheid liggende 30 km/h wegen hebben een dusdanig lage verkeersintensiteit of liggen op een dusdanige afstand van de nieuwe woonblokken dat er geen relevante bijdrage te verwachtten is in de geluidbelasting. Er is sprake van een "goede ruimtelijke ordening".

 

Voor dit bestemmingsplan wordt een hogere waarde besluit genomen. Dit besluit wordt na vaststelling als bijlage bij de regels van het bestemmingsplan gevoegd.

 

5.5.2 Railverkeerslawaai

Binnen het plangebied zijn geen geluidsgevoelige bestemmingen gelegen binnen de zone van het spoortraject Tilburg-Breda / Tilburg-Eindhoven / Tilburg-'s-Hertogenbosch. De normen uit hoofdstuk VII ("zones langs spoorwegen") van de Wet geluidhinder zijn hierdoor niet van toepassing.

 

5.5.3 Industrielawaai

In het plangebied is de vestiging uitgesloten van bedrijven die vallen onder artikel 2.1 lid 3 van het Besluit omgevingsrecht (Bor). Hoofdstuk V "Zones rond industrieterreinen" van de Wet geluidhinder is hierdoor niet van toepassing.

 

5.5.4 Luchtvaartlawaai

Als gevolg van de nabijheid van het militaire vliegveld Gilze-Rijen gelden in delen van Tilburg geluidcontouren (de zogenaamde Ke-contouren). Deze contouren liggen niet over het plangebied.

 

5.6 Lucht

 

Het doel van de Wet luchtkwaliteit (opgenomen in hoofdstuk 5, titel 2 van de Wet milieubeheer) is het beschermen van mens en milieu tegen de negatieve effecten van luchtverontreiniging. Het besluit is primair gericht op het voorkomen van effecten op de gezondheid van mensen. De grenswaarden voor zwaveldioxide, stikstofdioxide en stikstofoxiden, zwevende deeltjes (PM10; fijn stof), lood, koolmonoxide en benzeen geven het kwaliteitsniveau van de buitenlucht aan, dat op een gegeven tijdstip moet zijn bereikt en waar het juiste kwaliteitsniveau al aanwezig is, zoveel mogelijk in stand gehouden moet worden.

 

De bestemmingen in het plangebied zijn getoetst aan de luchtkwaliteitsnormen uit hoofdstuk 5, titel 2 van de Wet milieubeheer. Het plan voorziet in de realisatie van 41 woningen. Hierdoor kan het plan worden gekenmerkt als een "niet in betekenende mate"-project, zoals bedoeld in het Besluit niet in betekenende mate bijdragen (luchtkwaliteitseisen). Er zijn geen luchtgevoelige bestemmingen, zoals bedoeld in het Besluit gevoelige bestemmingen (luchtkwaliteitseisen). Vanuit de Wet milieubeheer bestaat dan ook geen bezwaar tegen dit plan.

 

5.7 Geur

 

5.7.1 Industriële geur

In en om het plangebied wordt geen zware industrie toegestaan. Hier zal dus ook geen sprake zijn van industriële geurhinder.

 

5.7.2 Agrarische geur

In en om het plangebied worden geen agrarische bedrijven toegestaan. Hier zal dus ook geen sprake zijn van agrarische geurhinder.

 

5.8 Bodem

 

In het belang van de bescherming van het milieu zijn, ten einde de bodem te beschermen, regels gesteld in de Wet bodembescherming (Wbb). De wet is van toepassing op bestemmingsplannen die nieuwe ruimtelijke ontwikkelingen mogelijk maken zoals bijvoorbeeld stedelijke uitleggebieden, stedelijke herstructurering of herontwikkelingsopgaven, waarbij het gebruikelijk is om in de toelichting nader in te gaan op eventuele verontreinigingsituaties op basis van een uitvoerig bodemonderzoek.

 

Voor een groot deel van de locatie is een verkennend bodemonderzoek beschikbaar. Dit onderzoek is gedaan in 2004 door het ingenieursbureau Arcadis. Uit deze gegevens is naar voren gekomen dat er in de bodem licht verhoogde waardes aan, lood, EOX, en zink zijn geconstateerd. In het grondwater worden licht verhoogde waardes aan cadmium, chroom, koper, nikkel, zink, benzeen en xyleen geconstateerd.

 

Tijdens het onderzoek zijn de vermoedelijke dempingen niet geconstateerd of bemonsterd.

 

Voor het realiseren van nieuwbouw zijn er bij de gemeente Tilburg onvoldoende gegevens beschikbaar over de bodemkwaliteit.

 

Het is te verwachten dat er ter hoogte van de locatie Distlerstraat ong. mogelijk zware metalen voorkomen in zowel de bodem als in het grondwater.

 

In diverse delen van Noord-Brabant worden verhoogde gehalten aan zware metalen gemeten zonder dat daarvoor een duidelijke bron en oorzaak is aan te wijzen. De oorzaak ligt in dit soort gevallen meestal in een combinatie van factoren, waarbij de aanwezigheid van kalkarme zandgronden, verschillende vormen van antropogene belasting, zoals het jarenlang gebruik van meststoffen, bodemverbeterende middelen en bestrijdingsmiddelen en zure depositie een rol spelen. In sommige gevallen betreft het van nature aanwezige componenten. Het voorkomen van deze verontreinigingen levert vaak een heel heterogeen beeld op. Hierdoor spreekt men van een lokaal verhoogde achtergrondconcentratie.

 

Demping

Op de onderzoekslocatie loopt een vermoedelijke demping Bis4all# 161497

 

Aanbeveling

Voor nieuwbouw op locatie kan het zo zijn dat er om een verkennend bodemonderzoek wordt gevraagd dat maximaal 5 jaar oud is en is opgesteld volgens de NEN 5740 door een erkend adviesbureau.

 

Bodembeleid gemeente Tilburg: in goede aarde

In deze nota valt te lezen hoe de gemeente Tilburg te werk gaat bij bodemsanering in Tilburg. De nota is opgebouwd uit vier delen, respectievelijk de hoofdlijnen van het beleid, het gemeentelijk beleid verder uitgewerkt, het maatregelenprogramma en het meerjarenprogramma bodemsanering.

 

5.9 Natuur en Ecologie

 

Natuur

Inleiding

Vanuit de huidige natuurwetgeving moet bij ruimtelijke ingrepen inzichtelijk zijn of er sprake is van beschermde natuurwaarden in het plangebied en in de beïnvloedingszone. Het gaat daarbij om beschermde natuurgebieden (Natuurbeschermingswet 1998 en het beschermingsregime van de Ecologische Hoofdstructuur en beschermde soorten (Flora- en faunawet).

 

Hieronder volgt een korte toelichting op het beleid voor gebiedsbescherming en soortenbescherming. Per beleidskader is een analyse van het plangebied en een conclusie vermeld.

 

Natura 2000

Het wettelijke toetsingskader van de gebiedsbescherming is verankerd in de Natuurbeschermingswet 1998 (NB-wet 1998), die op 1 oktober 2005 in werking is getreden. Internationale verplichtingen uit de Vogelrichtlijn en in de toekomst de Habitatrichtlijn zijn hiermee in de nationale regelgeving verankerd. Voor de habitatrichtlijngebieden geldt echter dat de overheid bij vergunningverlening de habitattoets dient uit te voeren conform de EU-HRL (Habitatrichtlijn), zolang het gebied nog niet formeel is aangewezen door het Ministerie van EZ. Op dit moment vallen de habitatrichtlijngebieden op grond van jurisprudentie nog onder de rechtstreekse werking van de Habitatrichtlijn. De VRL (Vogelrichtlijn) gebieden zijn in 2000/2003 wel formeel aangewezen en vallen derhalve onder de NB-wet 1998.

 

Om schade aan natuurwaarden waarvoor de zogenoemde Natura 2000-gebieden zijn aangewezen, te voorkómen, bepaalt de NB-wet 1998 dat projecten en andere handelingen die de kwaliteit van de habitats kunnen verslechteren of die een verstorend effect kunnen hebben op de soorten, niet mogen plaatsvinden zonder vergunning (artikel 19d, eerste lid). Ook plannen moeten getoetst worden op hun gevolgen voor de Natura 2000-gebieden (artikel 19j). Hiertoe dient de zogenaamde habitattoets.

 

In de oriëntatiefase wordt bepaald hoe de verdere procedure dient te worden doorlopen; dit is afhankelijk van de informatie over de mogelijke aantasting van de instandhoudingsdoelstellingen van het Natura 2000-gebied. De hoofdvraag is of er een kans op een significant negatief effect bestaat.

 

Er zijn drie mogelijkheden:

1. Er is zeker geen negatief effect. Er is dan geen vergunning op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 nodig.

2. Er is wel een mogelijk negatief effect, maar dit is zeker geen significant negatief effect. De verslechterings- en verstoringstoets moet worden doorlopen.

3. Er is een kans op een significant negatief effect. Een passende beoordeling is vereist.

 

Analyse plangebied

Het plangebied ligt niet in een Natura 2000-gebied. Omliggende Natura 2000-gebieden zijn: de Regte Heide & Riels Laag, Kampina & Oisterwijkse Vennen en Loonse en Drunense Duinen & Leemkuilen. De Loonse en Drunense Duinen liggen het dichtstbij: op ca. 2,7 km. afstand ligt de gebiedsgrens. Dit Natura 2000-gebied heeft een doelstelling voor 7 habitatttypen en 2 habitatsoorten. De Loonse en Drunense Duinen is een groot stuifzandgebied. In dit gebied zijn dikke pakketten dekzand afgezet. Deze dekzanden zijn in de loop der tijd begroeid geraakt met bos, maar door houtkap en overbeweiding kon het zand weer gaan stuiven en ontstonden de huidige Loonse en Drunense duinen. Het stuifzandgebied wordt omringd door uitgestrekte naald- en eikenbossen die aan de zuidkant aansluiten op de Brand, een beekdal met alluviale bossen, moeras en vennen (Bron: Ministerie van Economische Zaken).

 

Conclusie

De gewenste ontwikkelingen In het plangebied zullen geen negatief effect hebben op Natura 2000-gebieden. De tussenliggende afstand is hiervoor te groot. En de storende factoren door de ontwikkelingen zijn dusdanig van aard zijn dat geen negatieve effecten op dit Natura 2000-gebied zijn te verwachten.

 

Ecologische Hoofdstructuur

In de Verordening ruimte Noord-Brabant is de Ecologische Hoofdstructuur (EHS) begrensd. De EHS is een robuust netwerk van bestaande natuurgebieden, nieuw aan te leggen natuurgebieden, verbindingszones en beheersgebieden. De provincie heeft in 2009 het Natuurbeheerplan vastgelegd, dat bestaat uit twee kaarten, respectievelijk de ambitie- en de beheertypenkaart. De beheertypenkaart laat de huidige situatie zien en de ambitiekaart geeft de gewenste situatie weer. Het Natuurbeheerplan vormt de basis voor subsidies met betrekking tot beheer en inrichting. In het nieuwe beleid van de provincie met betrekking tot de EHS is nog duidelijker als voorheen de lijn gevolgd van een aaneengesloten ecologische structuur. Kleine(re) bosgebieden die buiten deze structuur liggen en ook niet voldoen aan specifieke natuurwaarden, behoren niet tot de EHS.

 

Het hoofddoel van het ruimtelijk beleid voor de EHS is het bijdragen aan een samenhangend netwerk van kwalitatief hoogwaardige natuurgebieden en natuurlijke landschappen door bescherming, instandhouding en ontwikkeling van de aanwezige bijzondere waarden en kenmerken.

 

Indien de natuur- en landschapswaarden van de EHS worden aangetast, dienen mitigerende maatregelen te worden getroffen waarmee de schade zoveel mogelijk wordt beperkt. Per saldo zal op planniveau of gebiedsniveau geen verlies mogen optreden van areaal, kwaliteit en samenhang. Indien er wel schade wordt veroorzaakt, dan dient natuurcompensatie plaats te vinden.

 

Analyse plangebied

In het plangebied komen geen terreinen voor die begrensd zijn als Ecologische Hoofdstructuur. De dichtstbijzijnde EHS ligt ten oosten op ca. 850 m afstand. Aanwezige beheertypen is N16.02 Vochtig bos met productie.

 

Conclusie

De gewenste ontwikkelingen in het plangebied zullen geen (significante) negatieve effecten hebben op de Ecologische Hoofdstructuur in de omgeving. Het plangebied ligt niet in de EHS en de ontwikkelingen zijn dusdanig van aard dat dit geen negatieve gevolgen zal hebben voor de kwaliteit en kwantiteit van de dichtstbijzijnde EHS.

 

Groenblauwe mantel

De groenblauwe mantel vormt het gebied tussen het kerngebied groenblauw en het agrarisch gebied, alsook het stedelijk gebied. Het kerngebied groenblauw wordt ommanteld om kernen te versterken en te verbinden. De groenblauwe mantel bestaat overwegend uit multifunctioneel landelijk gebied met grondgebonden landbouw. Binnen de groenblauwe mantel zijn ook de zogenaamde beheersgebieden van de ecologische hoofdstructuur opgenomen. Het beleid binnen de groenblauwe mantel is gericht op het behoud en vooral de ontwikkeling van natuur, watersysteem en landschap. Voor de natuur betekent dit vooral versterking van de leefgebieden voor plant- en diersoorten en de bevordering van de biodiversiteit buiten de EHS. Vanuit de watercomponent wordt vooral ingezet op het kwantitatief en kwalitatief herstel van kwelstromen, zoals het wijstverschijnsel op de Peelrandbreuk in Oost Brabant, in de beekdalen en op de overgangen van zand/veen naar klei in de zogenaamde Naad van Brabant. De groenblauwe mantel geeft naast de ontwikkeling van een robuust en veerkrachtig water- en natuursysteem ook ruimte voor de ontwikkeling van gebruiksfuncties, zoals landbouw en recreatie, mits deze bijdragen aan de kwaliteiten van natuur, water en landschap: de “ja-mitsbenadering”. De groenblauwe mantel biedt echter geen ruimte voor stedelijke ontwikkeling of de ontwikkeling van nieuwe (kapitaal)intensieve vormen van recreatie en landbouw.

 

Analyse plangebied

In het plangebied komen geen terreinen voor die begrensd zijn als Groenblauwe mantel. De dichtstbijzijnde Groenblauwe mantel is ten noordwesten van het plangebied gelegen op ruim 1,5 km afstand.

 

Conclusie

De gewenste ontwikkelingen in het plangebied zullen geen (significante) negatieve effecten hebben op de Groenblauwe mantel. Het plangebied ligt niet in de Groenblauwe mantel en de ontwikkelingen zijn dusdanig van aard dat dit geen negatieve gevolgen zal hebben voor de kwaliteit en kwantiteit van de dichtstbijzijnde Groenblauwe mantel.

 

Flora- en faunawet

Volgens de Flora- en faunawet is bij de ruimtelijke ingrepen de initiatiefnemer verplicht op de hoogte te zijn van mogelijke voorkomende beschermde flora en fauna binnen het plangebied. Het doel van de Flora- en faunawet is het in stand houden van de inheemse flora en fauna. Door, voorafgaand aan ruimtelijk ingrepen, stil te staan bij rekening te houden met aanwezige natuurwaarden, kan onnodige schade aan beschermde soorten worden voorkómen of beperkt.

 

Onder ruimtelijke ingrepen wordt verstaan het uitvoeren van werkzaamheden in de (buiten)ruimte. Een ontheffing is nodig op grond van artikel 75 van de Flora- en faunawet (derde lid, vijfde lid en zesde lid, onderdeel c) als er beschermde soorten leven op de plek waar de werkzaamheden worden uitgevoerd. Voor ruimtelijke ingrepen zijn de soorten ingedeeld in drie tabellen. Als in het plangebied alleen soorten leven uit de vrijstellinglijst in tabel 1, dan hoeft geen ontheffing aan te worden aangevraagd. Wel blijft de algemene zorgplicht van kracht. In tabel 1 staan de lichtst beschermde soorten en in tabel 3 de zwaarst beschermde soorten. In tabel 2 staan de overige soorten. Deze indeling geldt alleen voor ruimtelijke ingrepen. Naast de soorten in tabel 3 zijn ook alle vogels zwaar beschermd.

 

Activiteiten die een schadelijk effect hebben op soorten die beschermd zijn volgens de Flora- en faunawet zijn in principe verboden. Van dit verbod kan onder voorwaarden worden afgeweken, met een vrijstelling, door het werken volgens een goedgekeurde gedragscode of - indien geen of onvoldoende maatregelen genomen kunnen worden om schadelijke effecten te voorkomen - door een ontheffing aan te vragen voor artikel 75 Flora- en faunawet.

 

Analyse plangebied

Door een deskundige ecoloog van de gemeente Tilburg is het plangebied op basis van bronnenonderzoek (Nationale Databank Flora en Fauna, Waarneming.nl, en foto's) en een verkennend veldonderzoek (op 10-03-2015) op (potentieel) aanwezige beschermde soorten geanalyseerd.

 

Het plangebied ligt in Tilburg Noord in de wijk Heikant die in de jaren '60 is gebouwd. Het plangebied wordt begrenst door (met de klok mee): de Vlashoflaan, Van Otterloostraat, Andriessenpad en Eilenbergstraat. Het plangebied bestaat uit grasland, 2 waterbergingsvijvers en wordt doorsneden door paden waarlangs verlichting staat. In de uiterste noordwesthoek is enige beplanting aanwezig in de vorm van struiken en niet al te grote bomen. Langs de Vlashoflaan – buiten het plangebied – staat een oost-west georiënteerde bomenlaan. De vijvers zijn ca. 2 jaar geleden aangelegd. Gebouwen zijn afwezig. Ondergrondse ruimten zijn niet aangetroffen en worden niet verwacht. Het geheel is te typeren als een open terrein; buiten het plangebied is een half open tot besloten terrein.

 

De aanwezigheid van groeiplaatsen, voortplantingsplaatsen, vaste rust- en verblijfplaatsen en essentieel functioneel leefgebied voor beschermde tabel 2 en 3 soorten en categorie 1-4 vogelsoorten zijn, gebaseerd op het huidige habitat in het plangebied, op voorhand uit te sluiten.

 

Het grasland en de oevers van de vijvers in het plangebied worden matig extensief beheerd, echter door de voedselrijkdom of het gebruik (hondenuitlaatplaats, speelweide) zijn beschermde vaatplanten niet te verwachten. Het open plangebied is ongeschikt om te fungeren als essentieel foerageergebied en vliegroute voor vleermuizen. Een potentiele vliegroute voor vleermuizen kan daarentegen wel aanwezig zijn buiten het plangebied langs de Vlashoflaan. Deze potentiele vliegroute is door de ruimtelijke ingreep echter te ontzien indien de verlichting zo wordt gesitueerd dat boomkronen langs de Vlashoflaan onverlicht blijven en dat strooilicht naar boven wordt voorkomen. Indien de situatie in/aan de groenstrook door verlichting of kap toch veranderd wordt, is aanvullend onderzoek naar het gebruik als vliegroute nodig. Indien een essentiële vliegroute aanwezig is en deze niet kan worden ontzien is een ontheffing van de Flora- en faunawet nodig. Beschermde vissen en tabel 2 en 3-soorten amfibieën worden op grond van de bekende verspreiding en de nieuwe staat van de vijvers niet verwacht.

 

Diverse vleermuissoorten (vnl. gewone dwergvleermuis, laatvlieger en rosse vleermuis) zijn overvliegend en foeragerend in het plangebied te verwachten, zij het in laag aantal. Voor beide functies heeft het plangebied door de afwezigheid van opgaande ruimtelijke structuren geen essentiële betekenis. Daarnaast is veel beter habitat - als alternatief - rondom het plangebied aanwezig.

 

Het plangebied is potentieel matig geschikt voor voortplantingsplaatsen en functioneel leefgebied van algemene vogels. Tijdens het veldbezoek zijn overigens geen nesten aangetroffen. In dit type habitat worden bezette vogelnesten verwacht van vnl. struweel- en boombroedende vogelsoorten.

 

Het plangebied is potentieel geschikt voor Flora- en faunawet tabel 1 soorten. Het gaat om vnl. verblijfplaatsen en functioneel leefgebied voor grondgebonden zoogdieren en amfibieën. Door het habitat zijn potentieel te verwachten soorten: vnl. egel, huisspitsmuis, mol en gewone pad. Daarnaast kunnen in de vijvers vissen – zoals tiendoornig stekelbaars – aanwezig zijn waarop de zorgplicht van toepassing is.

 

Conclusie

De aanwezigheid van voortplantingsplaatsen, vaste rust- en verblijfplaatsen en essentieel functioneel leefgebied voor beschermde tabel 2 en 3 soorten en categorie 1-4 vogelsoorten is gebaseerd op het huidige habitat op voorhand uit te sluiten. Schadelijke effecten door de geplande activiteiten treden niet op. Het aanvragen van een ontheffingsaanvraag Flora- en faunawet is niet nodig.

 

Een potentiele vliegroute voor vleermuizen kan wel aanwezig zijn buiten het plangebied langs de Vlashoflaan. Deze potentiele vliegroute is door de ruimtelijke ingreep echter te ontzien indien de verlichting zo wordt gesitueerd dat boomkronen langs de Vlashoflaan onverlicht blijven en dat strooilicht naar boven wordt voorkomen. Indien de situatie in/aan de groenstrook door verlichting of kap toch veranderd is aanvullend onderzoek naar het gebruik als vliegroute nodig. Indien een essentiële vliegroute aanwezig is en deze niet kan worden ontzien is een ontheffing van de Flora- en faunawet nodig.

 

Het plangebied is potentieel matig geschikt voor voortplantingsplaatsen en functioneel leefgebied van algemene vogels. Het treffen van voorzorgsmaatregelen om verstoring op bezette nesten tijdens uitvoering van de geplande activiteiten te voorkomen is hiervoor nodig. In gebruik zijnde nesten zijn strikt beschermd, daarbuiten mogen ze worden verwijderd. Uitgangspunt is dat de geplande activiteiten alleen kunnen worden uitgevoerd indien bezette nesten niet worden verstoord. Om deze reden wordt geadviseerd te starten met de werkzaamheden in de periode 1 aug - 1 maart (buiten het vogelbroedseizoen).

 

Er is in het plangebied een kleine kans op beschermde tabel 1 soorten. Het treffen van mitigerende maatregelen om schadelijke effecten tijdens uitvoering van de geplande activiteiten te voorkomen of tot het minimum te beperken is hiervoor nodig. De maatregelen dienen invulling te geven aan de zorgplicht. Het betreffen maatregelen voor tabel 1 grondgebonden zoogdieren en amfibieën soorten en voor soorten waarop alleen de zorgplicht van toepassing is.

 

De voorzorgs- en mitigerende maatregelen dienen te worden uitgevoerd op basis van een nog op te stellen ecologisch werkprotocol opgesteld door een hiervoor deskundig ecoloog.

 

Hoofdstuk 6 Wateraspecten

 

Dit hoofdstuk geeft weer hoe wateraspecten een rol hebben gespeeld bij het opstellen van het voorliggende bestemmingsplan.

 

6.1 Bestaand watersysteem

 

Het plangebied is gelegen in het stroomgebied van de Beneden Dommel en Zandleij en behoort zowel kwalitatief als kwantitatief tot het beheergebied van Waterschap de Dommel.

 

Het plangebied heeft een bruto oppervlakte van ongeveer 12.460m². In de bestaande situatie is het plangebied volledig onverhard.

 

De terreinhoogte loopt licht af in de noordelijke richting. De zuidelijke rand ligt op ongeveer 13,00+. De noordelijke delen iets lager: ca. 12,80+.

 

Uit het bodemonderzoek van januari 2003 blijkt dat de bodem uit matig fijn zand bestaat. Van ongeveer 1,5 tot ongeveer 3 m onder het maaiveld bestaat de bodem uit klei, met een dikte variërend van 1,5 m tot 2,0 m. De klei vormt een nagenoeg aaneengesloten laag, waardoor nagenoeg geen verticale infiltratie van regenwater plaatsvindt tot onder de klei. De doorlatendheid van de zandlagen is op basis van de bodemopbouw matig geschat.

 

De gemiddelde hoogste grondwaterstand (GHG) is in het plangebied ongeveer 11,50+. De ontwateringdiepte in de huidige situatie is ruim voldoende. Door de slechte verticale doorlatendheid is in het plangebied kans op schijngrondwaterspiegels.

 

In de bestaande situatie ligt een gemengd rioolstelsel in de omgeving van het plangebied. Echter niet in het plangebied. De nieuwe bebouwing langs de Quirinustuinen en een deel van de aangrenzende bestaande gebieden worden afgewaterd door een nieuwe gescheiden riolering. Het vuil- en regenwater van de nieuwe bebouwing worden volledig gescheiden verzameld. Het vuilwater voert af op de bestaande gemengde riolering en verder tot de zuivering, in beheer van het waterschap De Dommel. Het regenwater wordt ingezameld en geloosd op de vijvers in de Quirinustuinen. Als deze waterpartijen vol zitten, kan het overtollig water via interne overstorten afgevoerd worden via de bestaande gemengde riolering.

 

6.2 Duurzaam waterbeheer

 

6.2.1 Beleidskader

De laatste jaren is het inzicht gegroeid dat er in tegenstelling tot vroeger, meer rekening gehouden moet worden met water. Het huidige beleid van het rijk, de provincie, de waterbeheerder en de gemeente is gericht op een duurzaam waterbeheer. Belangrijk in deze aanpak is het realiseren van veerkrachtige watersystemen die weer de ruimte krijgen, het niet afwentelen van knelpunten in tijd of plaats, de drietrapsstrategie 'vasthouden, bergen, afvoeren', en het reserveren van de ruimte die nodig is voor de wateropgave.

 

Sinds 2000 is de Europese Kaderrichtlijn Water (KRW) van kracht. De KRW stelt doelen voor een goede ecologische en chemische toestand van het oppervlakte- en grondwater in 2015. De EU stelt de normen voor prioritaire stoffen. De ecologische doelstellingen zijn regionaal vastgesteld in het Stroomgebiedsbeheersplan Maas. De grondwatervoorraad moet stabiel zijn en natuurgebieden mogen niet verdrogen door een te lage grondwaterstand.

 

In het Nationaal Bestuursakkoord Water (NBW) hebben rijk, provincies, waterschappen en gemeenten afgesproken dat de watersystemen in 2015 op orde moeten zijn wat betreft waterkwantiteit (WB21), -kwaliteit en ecologie (KRW).

 

Wat het regionale beleid betreft, beheert Rijkswaterstaat het Wilhelminakanaal, de provincie de grondwatervoorraden en de waterschappen het oppervlaktewater. Het Provinciale Waterplan 2010 - 2015 beschrijft het strategische waterbeleid. De uitvoering van de Europese KRW-doelstellingen is daarin opgenomen. Parallel aan het provinciale beleid, zoeken de waterpartners samen met de betrokken landbouw-, natuur- en andere organisaties samen naar passende oplossingen om deze KRW-doelstellingen te realiseren.

 

Het waterschap De Dommel heeft het Waterbeheerplan 'Krachtig Water' 2010 - 2015 vastgesteld, in dezelfde periode als het Nationale Waterplan 2010 - 2015 en het bovengenoemde Provinciale Waterplan 2010 - 2015. Het plan beschrijft de doelen en inspanningen van het waterschap, en maakt een indeling in zes thema's: droge voeten, voldoende water, natuurlijk water, schoon water, schone waterbodem en mooi water. Naast dit beheerplan beschikt het waterschap over verschillende beleidsregels en van de verordening Keur waterschap De Dommel (datum intrede 1 maart 2015), die van belang is voor eventuele ontwikkelingen.

 

Het waterbeleid van de gemeente Tilburg is vastgelegd in de Structuurvisie Water en Riolering (SWR), met daarin opgenomen het GRP voor de periode 2010 - 2015, met een visie voor de komende 30 jaar. Bij de totstandkoming van dit beleid zijn de waterbeheerders nauw betrokken. De SWR vervangt het Waterplan (1997), het Waterstructuurplan (2002) en het Gemeentelijk Rioleringsplan (2005-2009), en werkt de nieuwe wet- en regelgeving uit, voornamelijk wat de nieuwe zorgplichten betreft voor het regen- en grondwater, en het actuele rijks-, het provinciale en het regionale beleid.

 

In de ontwerp-Omgevingsvisie wordt dit beleid bevestigd en het accent gelegd op de meerwaarde van de combinaties van groen en water. Binnen het kader van de drievoudige strategie vasthouden, bergen en afvoeren, geeft het vasthouden van water daar waar mogelijk veelal een meerwaarde.

 

De visie van SWR hanteert de in het Waterplan (1997) vastgestelde algemene doelstellingen voor de lange termijn, gebaseerd op de duurzaamheidgedachte:

• streven naar een duurzaam en veerkrachtig watersysteem;

• optimalisatie van de waterketen; zuinig en efficiënt gebruik van water;

• vergroten van de belevings-, ecologische, economische en recreatieve waarde van water.

 

Deze visie is samengesteld op basis van bijdragen van burgers, gemeenteraad, en betrokken waterbeheerders. Uit de visie vloeit de opgave voort voor de komende jaren. Als uitwerking van de visie zijn er opgaven geformu- leerd en strategische keuzes gemaakt, die gelden als randvoorwaarden voor de ruimtelijke ontwikkelingen in Tilburg. Deze randvoorwaarden geven onder andere invulling aan het water als ordenend principe.

 

6.2.2 Afwegingen

De bestaande terreinhoogte is voldoende hoog ten opzichte van het grondwater. Toch moeten alle bouwdelen genoeg waterdicht voor hun functie. Om mogelijke overlast te voorkomen van schijngrondwaterspiegels, kan men een ondiepe drainage aanleggen. Daarbij mag geen grondwater onder GHG afgevoerd te worden; de gedraineerde grondwater mag uitsluitend geloosd worden op de regenwaterriolering.

 

In het plangebied worden grondgebonden woningen gebouwd. De afvoerende oppervlakten in de nieuwe situatie zijn op basis van de verbeelding bepaald:

 

Plansituatie oppervlakten	Afvoerende oppervlakten (m²)
Dak	2.915
Terrein verharding (max. 30% tuin)	1.800
Verharding openbaar	3.200
Water	0
Onverhard	4.545
Totaal	12.460

 

De afwaterende oppervlakte neemt toe met 7.915 m². Het plangebied is in de Structuurvisie Water en Riolering (SWR) aangemerkt als afkoppelgebied in het kader van de bouwplannen van Quirijnstokboulevard en Wagnerplein. Conform SWR is de waterbergingsopgave 10 mm voor bestaande afvoerende oppervlakten en 40 mm voor oppervlakten boven de bestaande afvoerende oppervlakte, oftewel ongeveer 316 m³.

 

Het vuil- en regenwater van de Distlerstraat moet per perceel inpandig gescheiden verzameld en aangeboden worden bij de perceelgrens. Ter plaatse van de bouwontwikkeling moet een gescheiden systeem aangelegd worden. De vuilwaterafvoer moet aangesloten worden op de bestaande gemengde riolering van de Eilenbergstraat via de kortste weg.

 

In het kader van het ruimtelijke uitwerking van het plangebied dient er gekeken te worden of er slimme combinaties mogelijk zijn met water en groen. Bijvoorbeeld in groenvoorzieningen, zichtbare goten in straten, half verharde parkeerplaatsen, groene daken of in watergangen en vijvers. Net als bij andere bouwontwikkel- ingen aan de Quirinustuinen, zou het regenwater kunnen afstromen tot nieuwe vijvers waar het regenwater opgevangen zou worden. Echter is geen ruimte meer in het park voor vijvers. Ter plaatse van de bouwontwik- keling wordt een tijdelijke vijver en een deel van een andere vijver gedempt, waardoor de beschikbare waterberging minder wordt. Andere oplossingen voor water vasthouden moeten in het ontwerpproces afgewogen worden, bijvoorbeeld: het regenwater uit daken kan op maaiveldhoogte aangeboden bij de perceelgrens en dan via platte goten afstromen tot de rijbaan of greppels langs de weg. De combinatie van de bergingsopgave van het bouwplan met de aanleg van de blauwe aders is een kans: de berging kan gerealiseerd worden in de aan te leggen hoofdafvoer in de Distlerstraat, mits voldoende afmetingen. Deze leiding kan tegelijk de bergingsfunctie en afvoer richting de lozingspunt in de Rugdijk. Een leiding met een diameter van 1000 mm over een lengte van 400 m zou volstaan voor de bergingsopgave. De dimensionering van deze leiding moet hydraulisch gecontroleerd worden. Zolang de blauwe ader niet aansluit op de lozingspunt, kan het overtollige regenwater afgevoerd worden via tijdelijke interne overstorten op de bestaande gemengde riolering.

 

In de studie ´Blauwe Ader Noordoost´ is de werking van deze blauwe ader en de effecten op de bestaande riolering. De stuwpeil van alle vijvers wordt opgezet tot 12,35+ met een leegloopconstructie op 12,20+. De blauwe aders in Distlerstraat en Wagnerplein en omgeving hebben een stuwpeil op 11,80+ en worden leeggepompt op de lozingspunt in Rugdijk. Op basis hiervan en van de verschillende opgaves van de bouwplan- nen is een voorlopige waterbalans opgesteld. Daarbij is een bergingstekort van 685 m³. Door ruimtegebrek en gewenste stedelijke functies is het niet doelmatig deze berging te realiseren in de Quirinustuinen, maar in bijvoorbeeld het waterpark Noordoost en / of het rioolbassin de Rugdijk. Dit eventuele bergingstekort wordt nader bepaald en indien doelmatig gecompenseerd in het kader van het plan Blauwe Aders.

 

Ervan uitgaande dat de maatgevende extreme neerslag en dat de bestaande riolering maar een deel verwerkt, ontstaat water op straat op grote schaal in de stad. Een GIS-studie bevestigt de klachten van overlast in de nabij gelegen De Schans. Uit voorzorg wordt rekening gehouden met een noodoverlaat voor calamiteitwater afkomstig van deze gebieden op de blauwe ader en / of de Quirinustuinen.

 

De Distlerstraat kan hinder ondervinden door zware neerslag. Dat kan voorkomen worden door de bouw- en wegpeilen zorgvuldig te kiezen: de terreinhoogte van het openbare ruimte ter plaatse van de perceelgrens moet ongeveer 13,05+ worden. De eigenaar van de privé percelen bepaalt zelf de terreinhoogte in zijn eigen perceel / bebouwing. Geadviseerd wordt ter plaatse van de perceelgrens minimaal 10 cm boven de weg te liggen. De bouwpeilen kunnen het beste minimaal 10 cm hoger gekozen worden en eventuele hoogteverschillen tussen bebouwing en openbare ruimte binnen het plangebied civieltechnisch op te lossen.

 

Watersysteem

Voor het watersysteem in het plangebied gelden de volgende randvoorwaarden:

• De terreinhoogten van de weg wordt ongeveer 13,05+. De terreinhoogten ter plaatse van de perceelgrens (T-hoogte) worden minimaal 10cm hoger dan de weghoogte;

• De water- en vochtdichtheid van alle ondergrondse bouwdelen is voldoende voor het gebruik van het bouwdeel;

• Het toepassen van uitlogende materialen is uitgesloten;

• Eventuele drainage mag geen grondwater onder GHG afvoeren en dient aangesloten te worden op de regenwatersysteem;

• Het vuil- en hemelwaterafvoer van nieuwe bebouwing worden inpandig gescheiden ingezameld en per perceel aan de perceelgrens aangeboden;

• In het ontwerp van bebouwing en openbaar gebied kijken ontwerpers of er slimme combinaties mogelijk zijn met water en groen. Bijvoorbeeld in groenvoorzieningen, zichtbare goten in straten, halfverharde parkeerplaatsen, groene daken of in watergangen. Het doel is het regenwater zoveel mogelijk vast te houden in het gebied waar het valt;

• In het plangebied wordt een gescheiden riolering aangelegd;

• De vuilwaterafvoer sluit aan op de bestaande gemengde riolering in de Eilenbergstraat;

• Het regenwater dat niet vastgehouden wordt stroomt in de regenwaterriolering (blauwe ader) die in de Distlerstraat aangelegd wordt;

• Een blauwe ader met een diameter van 1000 mm over een lengte van 400 m zou volstaan voor de bergingsopgave van 316m³. In het ontwerp moeten de afmetingen van deze leiding hydraulisch gecontroleerd worden op de afvoer van de blauwe ader. Indien nodig wordt deze leiding groter aangelegd; De lozingspunt is bij de regionale oppervlaktewater bij Rugdijk;

• In het kader van de blauwe aders wordt nader gekeken of en zo ja hoe de compensatie van het bergingstekort bij de blauwe ader Quirijnstokboulevard gerealiseerd wordt. Dit is echter los van dit bestemmingsplan;

• In de tijdelijke situatie voert de blauwe ader het overtollige regenwater af via tijdelijke interne overstorten op de bestaande gemengde riolering.

 

6.3 Watertoets

 

Het plan is verschillende keer in de loop van de planvorming van de ontwikkelingen in Quirijnstokboulevard voorgelegd aan de waterbeheerder, waterschap De Dommel. De verschillende deelplannen zijn ook voorgelegd ten behoeve van de verschillende planologische procedures en technisch uitwerkingen. De waterparagraaf is voorgelegd via de e-mail van 7 april 2015. In het overleg van 19 mei 2015 is het plan toegelicht. De Dommel leverde op- en aanmerkingen tijdens het overleg en als reactie op de conceptwaterparagraaf via de mail van 10 juni 2015. Dit wateradvies is verwerkt in de definitieve waterparagraaf. Verder zijn aanvullende afspraken gemaakt voor de technische uitwerking van het plan en de blauwe ader Quirijnstokboulevard.

 

Hoofdstuk 7 Opzet planregels

 

7.1 Inleiding

 

De indeling en inhoud van de regels bij dit bestemmingsplan zijn gebaseerd op de Tilburgse bestemmingsplansystematiek, die primair ten behoeve van het actualiseren van bestemmingsplannen (een autonoom proces waarbij uit de aard der zaak de nadruk ligt op beheer) door de afdeling Ruimte van de gemeente Tilburg is opgesteld. De plansystematiek is vastgesteld door het gemeentebestuur en wordt doorlopend aan veranderende regelgeving en beleidsinzichten aangepast. De plansystematiek is gebaseerd op en sluit aan bij SVBP2012 (Standaard Vergelijkbare Bestemmingsplannen) en IMRO2012 (Informatie Model Ruimtelijke Ordening). De systematiek is te vinden op www.tilburg.nl/ruimtelijkeplannen.

7.2 Inleidende regels

 

Hoofdstuk 1 bevat de ´Inleidende regels´. Dit hoofdstuk omvat twee artikelen: een artikel met een aantal noodzakelijke begripsomschrijvingen en een artikel inzake de wijze van meten. Hieronder volgt een korte toelichting op enkele essentiële begrippen.

 

7.2.1 Bouwvlak en erf

De Tilburgse plansystematiek (en dus ook dit bestemmingsplan) maakt onderscheid tussen het bouwvlak en het erf.

 

Het bouwvlak komt in principe bij alle bestemmingen voor. Uitzondering zijn de bestemmingen binnen het openbaar gebied. Indien geen bouwvlak is aangegeven, bepalen de planregels soms dat het gehele bestemmingsvlak geacht wordt bouwvlak te zijn. Hoofdgebouwen moeten binnen het bouwvlak worden opgericht. Bijgebouwen, aan- en uitbouwen en bouwwerken, geen gebouwen zijnde, mogen er eveneens worden gebouwd, uiteraard slechts voor zover deze passen binnen de bestemming en de bouwregels. Soms mag het bouwvlak volledig worden volgebouwd, soms niet. Het eerste blijkt normaliter uit de planregels, het tweede wordt in de regel op de verbeelding weergegeven met een maatvoeringsaanduiding.

 

In het erf mogen geen hoofdgebouwen worden opgericht. Bijgebouwen, aan- en uitbouwen en bouwwerken, geen gebouwen zijnde, zijn wel toegestaan, voor zover deze passen binnen de bestemming en de bouwregels.

Het erf komt met name voor bij woningen en bebouwing langs de linten.

 

Binnen het onbebouwd erf (perceel minus bouwvlak en minus erf) beperken de bouwmogelijkheden zich over het algemeen tot hetgeen vergunningvrij mag worden gebouwd en enkele bouwwerken, geen gebouwen zijnde (denk vooral aan erfafscheidingen).

 

7.2.2 Voorgevelrooilijn en bebouwingsfront

De Bouwverordening kent grote waarde toe aan de voorgevelrooilijn als stedenbouwkundig element: de lijn waarin gebouwd moet worden. De voorgevelrooilijn is in dit bestemmingsplan omschreven als ´de voorste, naar het openbaar gebied toegekeerde lijn die het bouwvlak begrenst´. In de bouwregels wordt aangeven wanneer er sprake is van een voorgevelrooilijn. Indien er sprake is van enkelvoudige volumes, wordt veelal een groot bouwvlak weergegeven, dat niet volledig (100%) mag worden bebouwd. In dat geval wordt op de verbeelding een ´bebouwingsfront´ weergegeven. In de regels wordt dan geregeld dat ter plaatse van deze aanduiding bebouwing in deze lijn moet worden gebouwd. Het bebouwingsfront geldt dan als voorgevelrooilijn.

 

7.2.3 Achtergevelrooilijn

De achtergevelrooilijn is ´de achterste, niet naar het openbaar gebied toegekeerde lijn, die het bouwvlak begrenst´. Omgevingsvergunningen voor het overschrijden van de achtergevelrooilijn zijn mogelijk en bijvoorbeeld nodig in situaties, waarin binnen de stroken- of blokverkaveling (gelegen binnen of aansluitend op het bestaande stadsweefsel) sprake is van:

• gebouwen op binnenterreinen mits hiervan de bereikbaarheid conform de gemeentelijke Bouwverordening gewaarborgd is;

• bebouwing in meerdere bouwlagen in de strook van 5m langs de perceelscheiding tot een bebouwingsdiepte van max. 15m.

 

Bij het verlenen van omgevingsvergunning dient een afweging plaats te vinden aan de hand van de volgende criteria:

1. de beoogde bebouwing moet stedenbouwkundig gezien naar schaal passen c.q. inpasbaar zijn binnen het gebied, de bouwstrook of het bouwblok, waarbij in het bijzonder afstemming met bestaande woonbebouwing moet plaatsvinden;

2. bij ligging binnen beschermde stadsgezichten waarmee de schaal van de bebouwing zou kunnen concurreren, dient afstemming plaats te vinden. In voorkomende gevallen wordt advies gevraagd aan de omgevingscommissie.

 

7.2.4 Bouwdiepte

Conform de regeling in de Bouwverordening is de bouwdiepte gerelateerd aan de dieptemaat van het betreffende bouwblok c.q. de bouwstrook. In het algemeen is de achterste begrenzing van het bouwvlak bepaald door de helft van de straal van de ingeschreven cirkel binnen de voorgevelrooilijnen in het betreffende bouwblok. Indien sprake is van een bouwstrook is de bouwdiepte bepaald door de helft van de diepte van de bouwstrook, gelegen achter de voorgevelrooilijn. In beide gevallen wordt als maximum gehanteerd een diepte van 12 m. Gelet op de specifieke situatie of vanuit stedenbouwkundige overwegingen kan voor het bepalen van de achtergevelrooilijn van deze richtlijn worden afgeweken.

 

7.2.5 Bouwhoogte

Op grond van historisch/morfologische interpretatie worden de volgende gebiedstypen onderscheiden, waarbij het onderscheid wordt gevormd door een verschillende maximale bouwhoogte:

1. Hoofdstructuur oude gebieden, onderverdeeld in:

1. Linten van de 1e orde;

2. Linten van de 2e orde.

2. Hoofdstructuur nieuwe gebieden;

3. Overige gebieden.

 

Langs de 'Hoofdstructuur oude gebieden' wordt, indien sprake is van een lint van de 1e orde, een maximale hoogte toelaatbaar geacht van 15 m. Indien sprake is van een lint van de 2e orde, is de maximaal toelaatbare hoogte 11 m. Langs de 'Hoofdstructuur nieuwe gebieden' is een bouwhoogte van maximaal 15 m toelaatbaar, terwijl in de overige gebieden maximaal 10 m is toegestaan. Bij afwijkende woningtypes en bijzondere situaties wordt van deze hoogteregels afgeweken en ´op maat´ bestemd. Met name vanwege het niet stedelijke karakter gelden voor de dorpen afwijkende maten die opgenomen zijn binnen de afzonderlijke bestemmingen: Wonen-1, Wonen-2 en Wonen-3. Ook in het buitengebied geldt een afwijkende regeling.

 

 

7.2.6 Goothoogte

De toegelaten hoogte in de voorgevelrooilijn is in het algemeen gerelateerd aan de straatbreedte. De toegelaten hoogte in de achtergevelrooilijn is in het algemeen gerelateerd aan de afstand tussen de achtergevelrooilijnen. De formule ter bepaling van de goothoogte in de voorgevelrooilijn kan als volgt worden omschreven: de straatbreedte (gemeten van gevel tot gevel) + 1m met een maximum van:

• 15m bij linten van de eerste orde;

• 15m bij de hoofdstructuur nieuwe gebieden;

• 11m bij linten van de tweede orde;

• 10m bij de overige gebieden.

In de meeste gevallen komt dit neer op een goothoogte die gelijk is aan de bouwhoogte. In de regels wordt de goothoogte dan ook gelijk gesteld aan de bouwhoogte, tenzij op de verbeelding met een maatvoeringsaanduiding een andere goothoogte wordt weergegeven. Bij afwijkende woningtypes en bijzondere situaties wordt van deze hoogteregels afgeweken en ´op maat´ bestemd. Dit zelfde geldt voor de goothoogte in de achtergevelrooilijn. Wanneer de systematiek voor de goothoogte in de voor- en achtergevelrooilijn resulteert in verschillende hoogten, wordt de laagste goothoogte weergegeven. Middels een omgevingsvergunning voor het binnenplans afwijken van de regels ten behoeve van het bouwen in het bouwvlak kan dan een hogere goothoogte voor de andere rooilijn worden verkregen.

Aanvullend op deze regeling dient langs de 'Hoofdstructuur oude en nieuwe gebieden' echter rekening te worden gehouden met de bestaande hoogte van de belendingen in de voorgevelrooilijn. Hierbij dienen de volgende uitgangspunten in acht te worden genomen:

• de hoogte van de bebouwing in de voorgevelrooilijn op het te bebouwen perceel mag in een strook van 5m langs de zijdelingse perceelsgrens over een diepte tot aan de achtergevelrooilijn niet meer mag bedragen dan de feitelijk in de voorgevelrooilijn aanwezige afschuiningshoogte van de bebouwing op het naastgelegen perceel vermeerderd met 6m;

• deze hoogte mag afhankelijk van de aanwezige afschuiningshoogte van de bebouwing op het naastgelegen perceel in elk geval 10m bedragen;

• bebouwing op een grotere afstand dan 5m van de zijdelingse perceelsgrens wordt hierbij buiten beschouwing gelaten.

In bijzondere gevallen kan, afhankelijk van het type lint, omgevingsvergunning worden verleend voor binnenplans afwijken van de bouwregels t.b.v. bebouwing in de strook van 5m langs de zijdelingse perceelsgrens tot een maximale hoogte behorende bij het type lint. Rekening houdende met de belendingen en/of het straatbeeld kunnen uit oogpunt van een goede ruimtelijke inpassing nadere eisen worden gesteld ten aanzien van vorm, afmetingen en plaats van de bovenste bouwlaag of de bovenste twee bouwlagen.

In het buitengebied gelden ten aanzien van goothoogten andere regels, die een lagere maximale goothoogte met zich brengen.

 

7.2.7 Aan- en uitbouwen en bijgebouwen

Tenzij anders weergegeven is de volgende regeling van kracht voor woningen in stedelijk gebied:

1. oppervlakte:

1. 20m² indien erf kleiner is dan 50m²;

2. 40% van erf met maximum van 60m² bij erf tussen de 50m² en 500m²;

3. 80m² bij erf tussen de 500m² en 1000m²;

4. 100m² bij erf vanaf 1000m².

2. bouwhoogte: maximaal 3m bij plat dak, bij schuin dak goothoogte maximaal 3m en bouwhoogte maximaal 4,5m.

Met omgevingsvergunning inzake binnenplans afwijken van de bouwregels is ten behoeve van mantelzorg een grotere oppervlakte mogelijk.

In het buitengebied geldt (op basis van provinciaal beleid) voor bijgebouwen bij woningen in beginsel een maximale oppervlaktemaat van 75m², terwijl de goothoogte maximaal 3m en bouwhoogte maximaal 4,5m mag bedragen.

 

7.3 Bestemmingsregels

 

Hoofdstuk 2 bevat de ´Bestemmingsregels´. In dit hoofdstuk komen de verschillende bestemmingen met bijbehorende bouwregels en gebruiksregels aan bod. Vaak is daarnaast sprake van een nadere eisen-regeling, een omgevingsvergunningplicht voor het uitvoeren van werken, geen bouwwerken zijnde, en werkzaamheden, wijzigingsbevoegdheden e.d.

 

Bouwregels
De bouwregels bevatten een uitgebreide regeling ten aanzien van het oprichten van gebouwen en overige bouwwerken in het plangebied (bouwvlak, erf, bouwhoogte, regeling bijgebouwen, etc.). Er wordt hierbij een onderscheid gemaakt in bouwregels voor (hoofd)gebouwen, aan- en uitbouwen en bijgebouwen, bouwwerken, geen gebouwen zijnde en bouwwerken van algemeen nut.

 

Nadere eisen en omgevingsvergunning voor het binnenplans afwijken van de bouwregels
Vaak heeft het college de bevoegdheid om met in achtneming van de daarvoor geldende voorwaarden nadere eisen aan bouwplannen te stellen of afwijking van de bouwregels toe te staan.

 

Gebruiksregels
Bij de meeste bestemmingen worden regels omtrent het gebruik van gronden en bouwwerken gegeven, al dan niet aangevuld met een aantal afwijkingsmogelijkheden, wisselend per bestemming.

 

Omgevingsvergunningplicht voor het uitvoeren van werken, geen bouwwerken zijnde, en werkzaamheden
Een aantal bestemmingsartikelen is aangevuld met een vergunningplicht t.a.v. bepaalde werken, geen bouwwerken zijnde.

 

Wijzigingsbevoegdheid
Een aantal bestemmingsartikelen is aangevuld met een wijzigingsbevoegdheid t.a.v. bepaalde functies.

 

7.4 Algemene regels

 

Hoofdstuk 3 bevat de ´Algemene regels´ ten aanzien van de volgende aspecten:

Anti-dubbeltelregel

Artikel 7 bevat een algemene anti-dubbeltelregel ter voorkoming van onbedoeld gebruik van de regels.

 

Algemene bouwregels

Artikel 8 bevat een aantal bouwregels die algemeen toepasbaar zijn. Het gaat hierbij om de regeling met betrekking tot ondergrondse bebouwing, de situering van de hoofdtoegang voor woningen, een regeling voor onbebouwde terreinen bij woningen en bij overige gebouwen, een regeling over de ruimte tussen gebouwen en een regeling voor het bouwen nabij op de verbeelding aangeduide bomen.

 

Algemene gebruiksregels

In artikel 9 staat een algemene gebruiksregel, inhoudende dat het gebruik van gronden en opstallen in overeenstemming met een functie-aanduiding aangemerkt wordt als gebruik overeenkomstig de bestemming.

 

Algemene afwijkingsregels
Algemene afwijkingsbevoegdheden met betrekking tot geringe afwijkingen van de regels van het plan staan in artikel 10.

 

Algemene wijzigingsregels
Een algemene wijzigingsbevoegdheid staat in artikel 11, o.a. met betrekking tot reconstructie van oude complexgewijze bebouwing, schrappen van functieaanduidingen en uitwisseling van functieaanduidingen, het toelaten van diverse functies binnen de woonbestemming, wijziging van de bestemmingsgrenzen en het toelaten van utiliteitsvoorzieningen met een oppervlak groter dan 50m².

 

Overige regels
Naast eventuele nadere eisen per bestemming zijn Burgemeester en wethouders middels artikel 13 bevoegd om een aantal algemene nadere eisen te stellen. Algemene regels over het toelaten van werken en werkzaamheden waarvoor een omgevingsvergunning vereist is, staan eveneens in dit artikel.

 

7.5 Overgangs- en slotregels

 

Het vierde en laatste hoofdstuk heet ´Overgangs- en slotregels´. Hier is het overgangsrecht te vinden met betrekking tot het bouwen van bouwwerken en het gebruik van gronden en opstallen. In de slotbepaling wordt de exacte naam van het bestemmingsplan gegeven.

 

Hoofdstuk 8 Uitvoerbaarheid

 

8.1 Uitvoerbaarheid

 

Onderzoek naar de economische uitvoerbaarheid van bestemmingsplannen heeft in het algemeen betrekking op nieuwe ontwikkelingen waarvoor bestemmingswijzigingen nodig zijn. Het betreft hier het noordwestelijke deel van het voormalige Quirijnstokpark. Na de herziening is op deze locatie woningbouw mogelijk.

 

Op deze locatie is een gemeentelijke grondexploitatie van toepassing. Alle te maken kosten voor het bouw- en woonrijp maken alsmede de plankosten (inclusief de legeskosten voor de onderhavige bestemmingsplanwijziging) komen voor rekening van de gemeente. De gemeente ontvangst de grondopbrengsten van de uit te geven gronden. Volgens de laatste berekening bij de jaarrekening 2014 is er sprake van een neutraal exploitatieresultaat € 0,00. Het plan is om deze redenen economisch uitvoerbaar. De eventuele planschadeclaims komen ook voor rekening van de reserve grondexploitatie. Bij de berekening van het exploitatieresultaat zijn deze op P.M. gesteld.

 

Gelet op het feit dat het een gemeentelijke grondexploitatie betreft en er geen sprake is van een exploitatietekort is het niet nodig een exploitatieplan vast te stellen.

 

Gelet op bovenstaande is het onderhavige plan economisch uitvoerbaar.

 

 

 

Hoofdstuk 9 Burgerparticipatie en overleg

 

9.1 Kennisgeving ex artikel 1.3.1 Bro

 

Artikel 1.3.1 van het Bro verplicht bestuursorganen, die een structuurvisie of een bestemmingsplan voorbereiden, waarbij sprake is van een ruimtelijke ontwikkeling en waarbij geen milieu-effectrapport wordt opgesteld, kennis te geven van het voornemen te komen tot vaststelling van die structuurvisie of dat bestemmingsplan. In casu is het voornemen te komen tot vaststelling van het voorliggende bestemmingsplan op 14 juni 2014 gepubliceerd in Stadsnieuws.

 

9.2 Burgerparticipatie

 

Op 30 maart 2015 is ter uitvoering van het bepaalde in de door de raad vastgestelde Handreiking Burgerparticipatie een informatieavond gehouden in Wijkcentrum De Symfonie. Tijdens deze informatieavond is een toelichting gegeven op de aard en het doel van het bestemmingsplan. Daarnaast is het eerste concept van de verbeelding gepresenteerd. Tevens is de gelegenheid gegeven tot het stellen van vragen en het maken van opmerkingen. In bijlage 2 zit een Verslag burgerparticipatie inclusief overzicht van de ontvangen reacties.

 

9.3 Zienswijzen

 

Het ontwerpbestemmingsplan heeft, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 3.8 van de Wet ruimtelijke ordening (Wro), gedurende zes weken ter inzage gelegen, te weten van 31 augustus 2015 tot en met 12 oktober 2015. Tijdens deze periode zijn er 5 zienswijzen ingediend. Toegevoegd is het raadsvoorstel en -besluit met bijlage tot vaststelling van het bestemmingsplan. De bijlage betreft de notitie beantwoording zienswijzen, waarin de zienswijzen zakelijk is weergegeven met daarbij het standpunt van de raad.

 

Deze worden hieronder zakelijk weergegeven, met daarbij het uiteindelijke standpunt van het gemeentebestuur ten aanzien van die zienswijzen.

 

N.B: in verband met de toepassing van de Wet bescherming persoonsgegevens zijn de zienswijzen van natuurlijke personen geanonimiseerd weergegeven (zulks o.a. n.a.v. een bericht van de VNG van 2 oktober 2009).